Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het waterkasteel van Colmar, gelegen Avenue Raymond-Poincaré in het zuidelijke deel van de stad, werd gebouwd tussen 1884 en 1886 onder leiding van architect Victor Huen en ingenieur Heinrich Grüner (of Henri Bruner volgens de bronnen). Dit monument, met een oorspronkelijke capaciteit van 1.000 tot 1.200 m3, is een opmerkelijk voorbeeld van de Duitse architectuur van die tijd, met elementen zoals gebroken bogen, modillons, en een bossing apparaat. Het werd op 22 juni 1886 in gebruik genomen als waterreservoir tot 1983.

Tussen 1959 en 1985 herbergde het waterkasteel de collecties van het Museum of Natural History en Etnografie van Colmar, de tijd van de ontwikkeling van de nieuwe site rue Turenne. Het gebouw, met uitzondering van het dak van 1961, werd op 16 april 1993 uitgeroepen tot historische monumenten. Vandaag de dag blijft het de oudste waterkasteel bewaard in de regio Groot-Oost, hoewel het niet langer wordt gebruikt voor zijn oorspronkelijke functie.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn 12,3 meter in diameter en 53 meter in hoogte, omgeven door een park van 13,990 m2, het Château d'eau Park. Het is gelegen nabij het Colmar Court of Appeal. Zijn architectuur, gekenmerkt door mâchicoulis en een imposante gevel, weerspiegelt de Duitse invloed van de periode, terwijl Elzas werd geïntegreerd in het Duitse Rijk na de Frans-Pruisische oorlog van 1870.

Het waterkasteel is eigendom van de gemeente Colmar en vormt een belangrijke getuigenis van de industriële en architectonische geschiedenis van de stad. De precieze locatie wordt aangegeven als zijnde zowel op Raymond-Poincaré Avenue als, volgens sommige bronnen, in de buurt van Joffre Avenue, als een gevolg van kleine onzekerheid in de beschikbare geografische gegevens.

Externe links