Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het water-maregraph kasteel in Boisguilbert werf in Rouen, gebouwd in 1885 door architect Lucien Lefort, is een vroeg voorbeeld van eclectische industriële architectuur die baksteen, vuursteen en kalksteen combineert. Oorspronkelijk ontworpen om hydraulische kracht te leveren aan de kranen van de haven via een 60-ton gietijzeren cilinder, het werd uitgerust in 1893 met een meter en klok, markering van zijn technische en symbolische dual use. Zijn stijl, geïnspireerd door troubadour en neoklassieke stromingen, weerspiegelt de decoratieve rijkdom die kenmerkend is voor de havenconstructies van die tijd.

Gelegen aan de rechteroever van de Seine, dicht bij de Guillaume-le-Conquerant Bridge, is het gebouw verbonden met een oude havenhangar van het "rechtse bank" model (1884-1885), die de intense industriële activiteit van Rouen weerspiegelt aan het scharnier van de 19e en 20e eeuw. In tegenstelling tot zijn naam, was de primaire functie niet de meting van getijden, maar water compressie op 53 atmosferen om kranen te bedienen. Het mechanisme, aanvankelijk bediend door een stoommachine, verdeelde water via een drijvend gietijzeren deksel. Het in 2009 gerestaureerde ensemble behoudt gevels en daken die sinds 1997 als historische monumenten zijn geclassificeerd.

Een in 1918 aangebrachte gedenkplaat brengt hulde aan de Amerikaanse ingenieur Robert Fulton, een onderzeeër pionier met zijn Nautilus gebouwd in Rouen in 1800. Deze plaquette, een symbool van dankbaarheid aan de Verenigde Staten voor zijn rol tijdens de Eerste Wereldoorlog, voegt een transatlantische historische dimensie toe aan het monument. De zuidelijke wijzerplaat, zichtbaar vanaf de Seine, geeft de getijden aan via een rood naaldsysteem en markeringen (PM voor Plein Mer, BM voor Basse Mer), wat de technische vindingrijkheid van het tijdperk illustreert.

Het kasteel maakt deel uit van een netwerk van drie soortgelijke gebouwen in Rouen, waaronder die van de Ferdinand-de-Lesseps-werven (rechtse bank) en Jean-de-Bethencourt (linkse bank). Deze constructies markeren het hoogtepunt van de haveninfrastructuur van Rouennais, vervolgens in volledige modernisering om zich aan te passen aan het toenemende rivierverkeer. Vandaag de dag eigendom van een openbare instelling, de site, hoewel zonder zijn originele machines, blijft een belangrijke architectonische getuigenis van de Normandische industriële tijdperk.

Externe links