Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château d'Entrevaux, gelegen in Saint-Priest en Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes), is een monument van de 2e kwart van de 17e eeuw, hoewel de oorsprong kan dateren uit de 12e eeuw. Gebouwd tussen de Ouvèze en Vaumale valleien, werd het gebruikt om het Privas kasteel en de oude weg van de Escrinet pas te verdedigen. De architectuur combineert middeleeuwse defensieve elementen (zware muren, sloten, ronde torens) en Italiaanse renaissance invloeden, zoals blijkt uit zijn brede openingen en interieur.

In de 15e eeuw werd het kasteel belegerd en geplunderd door rovers, die vervolgens het klooster Saint-Michel aanvielen. Zijn rol was prominenter tijdens de godsdienstoorlogen, vooral tijdens het beleg van Privas (1629). Protestant René de Bénéfice de Cheylus, Sieur d'Entrevaux, capituleerde tegen Louis XIII. Het kasteel herbergde vervolgens Richelieu en de graaf van Soissons, die het beleg van de stad daar organiseerde. Na de koninklijke overwinning beval Richelieu zijn vernietiging, maar alleen de torens werden vernietigd.

Het gebouw, gedeeltelijk genoemd als historisch monument in 1970, behoudt opmerkelijke kamers zoals de Richelieu kamer of de Chevaliers' Hall. De 80 cm dikke vulkanische stenen muren en vier scherpe torens illustreren het militaire verleden. Ondanks veranderingen (vooral in de 16e eeuw om de zuidelijke gevel aan te passen aan de kanonnen), bleef het interieur, beschermd door de dikte van de muren, weinig gewijzigd. Tegenwoordig getuigt het van de architectonische evolutie van de seigneuriële residenties van Vivarais, tussen middeleeuwse vesting en Renaissance residentie.

Het primitieve kasteel, misschien begiftigd met zwaar, wordt niet bevestigd door enig d.archief document, maar architectonische sporen suggereren een oudere oorsprong. Aan het begin van de zestiende eeuw werd het gerestaureerd op Italiaanse wijze, met de komst van Florentijnse of Romeinse ambachtslieden die elementen van comfort en bredere openingen introduceerden. De exterieur wijzigingen werden ontworpen om zijn verdediging te versterken, zoals de muren toegevoegd rond de zuidelijke laagplaats.

Na 1629 werd het kasteel meerdere malen gerepareerd, met behoud van ruimtes zoals de gewelfde eetzaal (gerestaureerd in de 18e eeuw). Zijn inscriptie voor historische monumenten omvat alleen gevels, daken, en twee kamers op de eerste verdieping. Er blijft een zeldzaam voorbeeld van Victoriaanse seigneurische architectuur, die middeleeuwse erfgoed en Renaissance aanpassingen mixt, in een landschap gekenmerkt door religieuze conflicten.

Externe links