Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château d'Époisses, gelegen in het gelijknamige dorp aan de Côte d'Or, vindt zijn oorsprong in de Middeleeuwen, met sporen die een site oproepen voor de 6e eeuw. Volgens de traditie bleef koningin Brunehaut daar bij haar kleinzoon Thierry, koning van Bourgondië. Het werd een seigneurisch huis in de 12e eeuw en ging in handen van de families van Montbard en de Mello (1237-1421), waardoor het een strategisch fief. Philippe le Hardi, hertog van Bourgondië, verbleef daar in 1377. In de 15e eeuw bood Lodewijk XI de seigneury aan zijn neef, de Marshal van Baden-Hochberg, wiens dochter Jeanne, gravin van Neuchâtel, trouwde met Louis d'Orléans, hertog van Longueville, die architectonische veranderingen maakte.

In de 16e eeuw werd het kasteel verkocht door Jacques de Savoie, hertog van Nemours, aan Maarschalk Imbert de La Platier, die de veranda van de toren bouwde met zijn naam. Na plundering door de League (1591-1595) kreeg Louis d'Ancienville in 1613 de oprichting van het domein in marquisat. In de 17e eeuw veranderde Guillaume de Guitaut, dicht bij de Grand Condé, het fort in een elegante residentie, met figuren als de Marquise de Sévigné. De Franse Revolutie leidde tot de gedeeltelijke sloop van de vestingwerken, maar de familie Guitaut herstelde het kasteel in de 19e eeuw, behoud van de kerk, dovecote, en grachten geclassificeerd als een historisch monument in 1992.

Het kasteel, aanvankelijk omringd door een dubbel versterkte behuizing, ziet zijn dorp groeien tussen de muren. Vier middeleeuwse torens, waaronder de Brunehauttoren (XIIIe eeuw) en de Bourdilontoren (in 1560 gerestaureerd), domineren het geheel. Het park, geregistreerd sinds 1946, herbergt een parochiekerk versierd met een moralistische fresco (The Dit of the Three Dead and the Three Living), evenals een 17e-eeuwse dovecote met 3.000 bouten. Vandaag nog steeds eigendom van de familie van Pechpeyrou-Cominges van Guitaut, wordt het kasteel bezocht, getuige tien eeuwen Bourgondische geschiedenis, tussen seigneuriële macht en gemeenschapsleven.

Het kasteel illustreert de evoluties van de 13e tot de 19e eeuw: middeleeuwse donjon zeldzaam in Bourgondië, renaissancevleugels, klassieke balustrades en postrevolutionaire ontwikkelingen. De bijgebouwen, de kerk en de twee versterkte behuizingen (met bruggen en grachten) zijn sinds 1992 beschermd. De site, open voor het publiek, onderhoudt ook een particuliere school in het park, het mengen van erfgoed en het lokale leven. Familiekronieken en archieven, zoals die van Marguerite de Guitaut (Beesten, Kronieken van een Kasteel), documenteren haar centrale rol in de regionale geschiedenis.

Externe links