Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château d'Issou dans les Yvelines

Yvelines

Château d'Issou

    2 Rue de Caucriaumont
    78440 Issou
Dolly28

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1399
Bouw van middeleeuws kasteel
XVIe siècle
Feodaal landhuis
1665
Verkoop aan Charles de Gaillarbois
1724
Bouw van het huidige kasteel
1857
Uitbreiding van het kasteel
1903
Volledige renovatie
1976
Donatie aan een vereniging
2018
Erfgoed Lotto Grant
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Nicolas de Dampont - Laatste afstammeling van de familie De Dampont Verkocht in 1665.
Pierre-François de Seré de Rieux - Sponsor van het huidige kasteel Het gebouw werd gebouwd in 1724.
Marquise de Pompadour - Beroemde bezoeker van het kasteel Aura liet zijn motto achter.
Gaston-Marcellin Dejean (vicomte de Jean) - Voormalig burgemeester van Issou (1884-1892) Eigenaar van het kasteel in 1873.
Paul et Marie Chaperon - Laatste particuliere eigenaren (1903-1976) Het kasteel werd volledig gerenoveerd.
Stéphane Bern - Portier van de erfgoedmissie Financiële steun via Lotto 2018.

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Issou vindt zijn oorsprong in een 16e-eeuwse feodale herenhuis, na een middeleeuws kasteel gebouwd rond 1399. Tegenwoordig blijven alleen de resten van een vierkante toren en een ronde duiventoren over. Tussen de 15e en 17e eeuw behoorde het fief tot de familie De Dampont, waarvan een lid in 1612 gouverneur van Pontoise was. Nicolas de Dampont, de laatste erfgenaam, verkocht het landgoed in 1665 aan zijn schoonzoon, Charles de Gaillarbois.

In 1720 werd het pand overgenomen door François-Gédéon de Giffart, en in 1724 werd het overgedragen aan Pierre-François de Seré de Rieux, die het huidige kasteel in klassieke stijl liet bouwen, waarschijnlijk onder leiding van architect Jean-Baptiste Leroux. Deze laatste, specialist in recreatiehotels, zou ook het privéhotel in Seré de Rieux in Parijs hebben ontworpen. Het kasteel veranderde in de 18e eeuw meerdere malen van handen, met name de Markiezin van Pompadour, die zijn motto op het duivenhuis zou hebben achtergelaten: "Horas Non Numero Nisi Serenas.".

In de 19e eeuw werd het kasteel door twee paviljoens in 1857 door de heer Boreel de Maurgnault, kamerheer van de koning van Nederland, uitgebreid en overweldigd. In 1873 werd hij gekocht door Gaston-Marcellin Dejean (Vicomte de Jean), burgemeester van Issou van 1884 tot 1892. In 1903 vestigde het pas getrouwde Chaperon-koppel het geheel in 18e-eeuwse stijl en installeerde innovaties zoals elektriciteit en een fotoatelier. Het park, geclassificeerd sinds 1974, strekt zich uit over 11 hectare.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel gevorderd door Duitse troepen. Na de dood van Marie Chaperon in 1976 werd hij door de gemeente Issou overgenomen. Sindsdien is het verlaten, in 2018 ontving het een subsidie van 50 000 euro via de Erfgoed Lotto, waardoor dringende werkzaamheden. De film Camille Claudel (1987) en Le Pacte des Loups werden daar gedeeltelijk opgenomen.

Vandaag de dag, het kasteel, een gemeenschappelijk eigendom, blijft in gevaar ondanks de fondsen verzameld. De vloeren zijn ingestort, gevels gebarsten en de gemeente schat de kosten van de volledige restauratie op 5 miljoen euro. De vereniging van de Vrienden van het Kasteel van Issou pleit voor het behoud ervan en benadrukt het historische en culturele belang ervan voor de regio.

Externe links