Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel van Ogny en Côte-d'or

Côte-dor

Kasteel van Ogny

    20 Rue Saint Guillaume
    21320 Marcilly-Ogny

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1311
Eerste schriftelijke vermelding
1451
Sterk kasteel bevestigd
1620
Reconstructie door Vincent Robelin
XVIe siècle
Schade tijdens de godsdienstoorlogen
1845
Stand van zaken in de 19e eeuw
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Guillemette (épouse de Bonami de Satenay) - Eigenaar in 1311 Geeft het kasteel aan Perronet de Vertuous.
Perronet le Vertueux - Verwerver in 1311 Bourgeois Dijonnais, nieuwe eigenaar.
Anthoine de Colombier - Heer van het kasteel in 1451 Benoemd als eigenaar van het "chastel fort.".
Vincent Robelin - Heer van Ogny en reconstructeur Het kasteel werd herbouwd in 1620.

Oorsprong en geschiedenis

Ogny Castle, gelegen in het gehucht Ogny in Marcilly-Ogny (Côte-d'Or), wordt voor het eerst genoemd in 1311 als een sterk huis. Hij werd vervolgens door Guillemette, echtgenote van Bonami de Satenay, naar Perronet de Vertuous, burgerlijke Dijonnais geleid. Deze overdracht volgt op een familie erfgoed, Guillemette kreeg het pand van haar zus Jeannette Pèlerin. Dit eerste document getuigt van zijn middeleeuwse bestaan, hoewel zijn exacte vorm op dat moment onbekend blijft.

In 1451 werd de site beschreven als een "sterke chastel" van Anthoine de Colombier. Deze vermelding bevestigt haar defensieve rol in de late middeleeuwen. Tijdens de godsdienstoorlogen werd het kasteel bezet door Hugenoten, die daar een preek organiseerden. Hij werd bijgestaan door de troepen van de Katholieke Liga en leed gedeeltelijk schade, waarvoor de wederopbouw in de volgende eeuw vereist was.

De grote wederopbouw vond plaats in 1620 onder impuls van Vincent Robelin (overleden 1635), heer van Ogny en voorzitter van het parlement van Dijon. Hij bouwde het gebouw met vier bengeltorens en voegde een vierkante dovecote toe, evenals commons. In de 17e eeuw verloor het kasteel zijn louter defensieve karakter: de noordoostelijke toren werd een woonpaviljoen, terwijl de zuidoostelijke toren de duiventoren herbergt. Een huis lichaam is bevestigd aan de noordwest toren, het uitbreiden van het geheel naar het westen.

In de 19e eeuw (1845) bleef het oorspronkelijke sterke huis slechts een rechthoekig platform geflankeerd door vier torens, waarvan er een verdween. De droge sloot, aan drie kanten bewaard, wordt doorkruist door een slaapbrug naar het oosten. De site omvat ook een botanische tuin (buis, hostas, pioenen), een monumentale put, een smederij, en een ronde dovecote van 900 bouten, die zijn evolutie naar een agrarische en landschapsroeping toont.

Tegenwoordig illustreert Ogny Castle de architectonische transformaties van een middeleeuws fort in een seigneuriële residentie en vervolgens in een landgoed. Het gemengde plan (defensieve elementen en regelingen van de zeventiende tot achttiende eeuw) en zijn afhankelijkheden (gemeenschappelijke, dovecote) maken het een representatief voorbeeld van het Bourgondische kasteel erfgoed, gekenmerkt door religieuze conflicten en aanpassingen aan lokale behoeften.

Externe links