Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bagneux Castle, gelegen in Bournan (Indre-et-Loire), is een kasteel gebouwd tussen de 13e en 15e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn vierkante basis omringd door vier omheinde torens, waarvan er nog twee bestaan, met conische daken in zogenaamde "pepperleien." Deze torens behouden hun mâchicoulis, terwijl de slederamen, doorboord in gevels en torens, getuigen van een dubbele roeping: militair en residentieel. Het landgoed, voorheen Baniolus (816) en vervolgens Bagneux de Bournan (17de eeuw), behoorde tot het pand van Sainte-Maure. Guillaume de Beygnoux (of de Bagneux), de eerste bekende heer, woonde er in 1331.

Het fort kwam vervolgens in handen van de Puy familie, voordat het werd overgedragen aan Louis de Bourbon, de natuurlijke zoon van hertog Karel I van Bourbon en Jeanne du Puy. Door huwelijk viel het land aan Jean, seigneur du Fau, meester van het hotel van de koning, via Jeanne de Bourbon, halfzus van Louis. In de 17e en 18e eeuw volgden de families van Benais, Le Fèvre de Caumartin, de la Varenne en Dangé d'Orsay elkaar op als heren van de plaats. Het kasteel, ingeschreven in de Historische Monumenten in 1927, was ook het toneel van een opmerkelijke gebeurtenis in 1912: President Armand Fallières woonde de grote manoeuvres van het Westen, voordat ontving de Groothertog Nicolas van Rusland.

Architecturally, het kasteel ooit gecommuniceerd door lichtsignalen met Loches of de toren van Wales, volgens traditie. De hogere noordelijke toren gaf uitzicht op de nabijgelegen forten. De mâchicoulis, intact op de twee overgebleven torens en gedeeltelijk bewaard op het ronde pad, herinneren zich haar defensieve rol. In de 19e eeuw werd het terrein vernederd: rond 1830 werd een stenen trap vernietigd en rond 1850 verwoestte een vuur door de bliksem. De andere twee torens, nu geschoren, hebben deze versterkte vierhoek voltooid.

Het kasteel van Bagneux illustreert de evolutie van kastelen naar seigneuriale woningen, terwijl ze sporen van hun oorspronkelijke militaire functie behouden. Zijn inscriptie als Historisch Monument in 1927 onderstreept zijn erfgoed belang, gekoppeld aan zijn hybride architectuur en zijn turbulente geschiedenis, gekenmerkt door nobele figuren en nationale gebeurtenissen.

Externe links