Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Saint-Jean de Beauregard, gelegen in het departement Essonne in Île-de-France, ontstond in 1612, toen François Dupoux, koningsadviseur, opdracht gaf tot de bouw op de ruïnes van Montfaucon. De laatste, in zijn sinistere naam, werd omgedoopt tot "Beauregard" door Louis XIII, wat het begin markeert van een nieuw tijdperk voor het domein. De site, voorheen Saint-Jean-de-Montfaucon genoemd, werd toen Saint-Jean-de-Beauregard, een plaats waarvan de naam de schoonheid van de panorama's zichtbaar vanaf de terrassen oproept.

In de loop der eeuwen veranderde het kasteel meerdere malen van hand. François Garnier, schildknaap, werd eigenaar in 1638, gevolgd door persoonlijkheden zoals Charles Doulet de Neufville, Gabriel de Méhérenc de Saint Pierre, en Pierre de La Mouche, allemaal gerelateerd aan het hof of de koninklijke regering. In 1751 verwierf Laurent Charron, Receiver General of the Domaines et Forêts de Paris, het landgoed. Zijn weduwe, Françoise Matagon, en hun nakomelingen, waaronder Françoise-Mélanie Charron en haar echtgenoot Victor-Amédée d'Auberjon, graaf van Murinais, zetten het familie erfgoed voort tot de 19e eeuw.

Het kasteelpark evolueert geleidelijk naar een Engelse stijl, met behoud van klassieke elementen zoals een Franse tuin, een groentetuin die nog steeds wordt geëxploiteerd, en een gemalen kapel. Gerangschikt historisch monument in 1926 voor het kasteel en in 1993 voor het hele landgoed, het is ook aangeduid als "Opmerkelijke Tuin." Sinds 1879 is Caraman's familie eigenaar van dit architecturale en landschapserfgoed.

De appellation "Beauregard" komt uit het uitzonderlijke uitzicht vanaf de terrassen van het kasteel op de vallei van de Salmouille. Deze site, toegankelijk vanuit Parijs via de A10 of de RN118, blijft een uitzonderlijke plek, die geschiedenis, architectuur en natuur combineert, terwijl het organiseren van culturele evenementen zoals het studentenfestival L.

Externe links