Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Bellocq werd gebouwd tussen 1250 en 1280 door Gaston VII de Béarn om de grens met de Engelse Guyenne te versterken. Gelegen aan de oevers van de Pau, vormde het een defensief ensemble met een bastide en een versterkte kerk, ontworpen om een groot garnizoen te huisvesten. Het vierhoekige plan, zonder kerker, omvatte vier ronde torens, een halfrond en twee vierkanten, waarvan een diende als een ingang.

In 1370 moderniseerde Gaston Fébus de verdediging om de bedreigingen van de koninkrijken Frankrijk, Engeland en Navarra tegen te gaan. Het kasteel werd een af en toe een residentie van de koningen van Navarra in de 16e eeuw, vooral voor Jeanne d'Albret, die daar verbleef tijdens zijn genezingen in Salies-de-Béarn. In 1568 verzette hij zich tegen een belegering onder leiding van de graaf van Montgomery tijdens de godsdienstoorlogen, alvorens in 1620 door Lodewijk XIII te worden verbrand om zijn gebruik door protestanten te voorkomen.

Vanaf 1622 werd het kasteel gedeeltelijk ontmanteld en in ruïnes gestort. In 1997 werd er een historisch monument gebouwd, vandaag de dag nog steeds in de vorm van een onregelmatige vierhoek, geflankeerd door zeven torens (waarvan er een verdween in 1740), met gedeconstrueerde courtines en een rond pad. De vierkante deurtoren, gewelfd met dogives, diende als het belangrijkste toegangspunt, terwijl een noordelijke deurtoren werd beschermd door een ronde toren. Er was geen kerker op de site.

Externe links