Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Besse, gelegen in de Zwarte Perigord (Dordogne), vervangt een eerste middeleeuws kasteel verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog. Het werd voor 1560 opgericht door Gabriel de Gauléjac, heer van Besse en ridder van de Orde van de Koning, op een plateau met uitzicht op het dorp. Mede gefinancierd door de bruidsschat van zijn vrouw, Gabrielle de Vabres (3.000 pond), mobiliseert de site lokale middelen, zoals blijkt uit de opdracht voor hout voor schoorstenen in 1563. Al in 1564 was het kasteel operationeel voor zijn verdediging, en er werd een contract getekend in 1571, wat de bezetting door de seigneuriale familie suggereert.

Het werk werd verstoord door de godsdienstoorlogen: het kasteel werd beschadigd door de Hugenoten, en de bouwplaatsen werden onderbroken tussen 1580 en 1587, toen er garnizoenen werden gestationeerd. Na de dood van Gabriel de Gauléjac in 1588 vatte zijn zoon Jean-Marc de Gauléjac zijn werk op met een bruidsschat van 14.000 pond (1600). Defensieve elementen, zoals het toegangspaviljoen en de ronde torens, werden voltooid vóór 1616 onder leiding van de metselaar Jean de Saint-Avit. Vier afzonderlijke bouwcampagnes werden geïdentificeerd door historicus Gilles Sérafin.

In de 17e eeuw, het kasteel doorgegeven aan de Clermont-Touchebouf familie door het huwelijk van Jeanne Marqueze de Gauléjac met Jacques-Victor de Touchebeuf (1648). Nieuwe eigenaren ondernemen restauraties onder Louis XV. Aan het eind van de 17e eeuw brak een landgoedconflict uit: François III de Touchebeuf verwierf in 1699 na een proces tegen Anne de Touchebeuf, gravin van Boissières. Het gebouw, gekenmerkt door een westelijk huis omgeven door paviljoens en een vierkante binnenplaats beschermd door een ophaalbrug, werd vermeld als historische monumenten in 2012.

Externe links