Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Beyzac, gelegen in Vertheuil en Gironde, is een 18e en 19e eeuwse residentie, genoemd als een historisch monument sinds 2006. De site is sinds de oudheid bezet, zoals blijkt uit de Gallo-Romeinse resten ontdekt in 1814 tijdens het planten van de wijngaarden. Deze opgravingen onthulden een industriële constructie uit die tijd, met inbegrip van bekkens, een oven, en voorwerpen zoals bronzen Constantine en een tegel gegraveerd "CVBVS MERVIA." De kaarten van Cassini (1747) en Belleyme (1785) noemen het kasteel al, wat een oud bestaan suggereert.

Het kasteel, waarschijnlijk herbouwd of herbouwd rond 1750 door de familie van Camiran, wordt in 1771 omschreven als een wijnlandgoed met inbegrip van huis, kelder, cuvier, wijngaarden en grond. Tijdens de revolutie in 1793 diende hij als gevangenis onder toezicht van het Lesparre Comité. De Baron de Pichon-Longueville, burgemeester van Pauillac, wordt daar vastgehouden, en de dichter Romain Duperier de Larsan laat zijn moeder daar vrij en roept de plaats in zijn gedicht De Revolutionaire Verrous op. Verkocht als nationaal eigendom in 1793, het werd gekocht door de weduwe Camiran, vervolgens doorgegeven in de handen van verschillende eigenaren in de 19e eeuw, waaronder Jacques-Henri Wustenberg, MP en koopman.

In de 19e eeuw werd het kasteel grondig aangepast, vooral in de jaren 1860, met de toevoeging van een rotunda en een westelijke gevel omlijst door paviljoens. Na een periode van verlatenheid in de 20e eeuw, waar de interieurs werden vernietigd en het park verlaten, werd het landgoed gekocht in 1998. De nieuwe eigenaren restaureren de site gedeeltelijk en planten de omliggende wijngaarden opnieuw. Vandaag de dag, het kasteel, met zijn dovecote, blijft een privé-eigendom beschermd, getuige van de architectonische en historische evoluties van de Médoc.

De opgravingen van 1814 onthulden een zeldzaam voorbeeld van Gallo-Romeinse industriële gebouw in Gironde, met parallelogram funderingen (40 m x 7,50 m), betegelde bekkens, en een oven gegraven in de rots. Deze ontdekkingen, gecombineerd met de gevonden voorwerpen (bronzen, gegraveerde tegels), getuigen van een oude bezetting van het terrein, lang voor de bouw van het huidige kasteel. De kaart van Belleyme (1785) bevestigt zijn bestaan voor de Revolutie, waarin hij een politieke en gevangenisrol speelde.

Architectureel presenteert het kasteel een rechthoekig plan voorafgegaan door een binnenplaats omlijst door gemeenten, afgesloten door een rooster in het oosten. De westerse gevel, versierd met twee vierkante paviljoens, domineert een terras en een gesneden rotonde toegevoegd in de 19e eeuw. Binnen, een smeedijzeren trap, waarschijnlijk herbouwd tijdens de 19e eeuw wijzigingen, illustreert de opeenvolgende transformaties van het gebouw. Registratie voor historische monumenten in 2006 vandaag beschermt dit erfgoed, het combineren van oude, revolutionaire en wijnmakende erfgoed.

Externe links