Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Boisy, gelegen op het gelijknamige plateau in de gemeente Pouilly-les-Nonains (die de voormalige parochie van Saint-Martin-de-Boisy omvat), ontleent zijn naam aan een eikenhout (Boscum in het Latijn) dat vroeger het grondgebied bedekte. Zijn geschiedenis begon in de 14e eeuw toen Jean Simon, een anobli bourgeois en sergeant van koning Karel V, de naam Boisy aannam na het verwerven van land door abnevisations. Getrouwd met Jacqueline de la Grange, zuster van kardinaal-minister Pierre de Lagrange, legde hij de fundamenten van een lokale seigneuriale lijn, hoewel de officiële titel van seigneur van Boisy verscheen alleen met de Gouffier in de volgende eeuw.

In 1397 kregen de zonen van Johannes Simon, Humbert en Johannes de Boisy toestemming van Lodewijk II van Bourbon, graaf van Forez, om een sterk huis te bouwen. Al in 1402 bouwden ze een vierkante kerker omgeven door sloten op het terrein van een schuur, aangevuld met een uitgebreid hydraulisch netwerk: kunstmatige vijvers (waarvan een van 25 hectare), kanalen die stromen uit het Madeleinegebergte afvoeren, en bankmolens. Deze faciliteiten, van vitaal belang voor de lokale economie, staan de productie van vis, irrigatie, en het voeden van de sloten van Roanne Castle toe. Jacques de Boisy, zoon van Humbert, verkocht het landgoed echter in 1447 aan Eustache de Lévis-Cousan, die het hetzelfde jaar aan Jacques Coeur, de zilversmid van koning Karel VII gaf.

Het korte bezit van Jacques Cœur (1447 Het landgoed werd in 1455 overgenomen door Guillaume Gouffier, de eerste kamerheer van Karel VII en aanstichter van de val van het Hart. Onder de Gouffier werd Boisy een artistiek bedrijf dankzij Hélène Catherine de Hangest (vrouw van Artus Gouffier), die er rond 1500 een aardewerkatelier met Italiaanse invloed (Henri II), actief tot de 17e eeuw vestigde. De gevels en kerker, gerenoveerd op dat moment, weerspiegelen haar decoratieve erfgoed.

Het kasteel, beschermd onder de titel Historische Monumenten (geregistreerd in 1927 voor zijn gevels en daken, geclassificeerd in 1931 voor zijn zuid/oost vleugels en torens), belichaamt ook de hydraulische geschiedenis van de Roannais. De heersers van Boisy, die verantwoordelijk waren voor waterbeheer, moesten vijvers, banken en molens onderhouden om de verwoestende overstromingen van de Loire te voorkomen, zoals die in 1706 werd veroorzaakt door François d'Aubusson de la Feu. Vandaag eigendom van een vereniging, de site behoudt sporen van zijn middeleeuwse en herboren verleden, van sloten tot seigneuriale decoraties.

De sociale organisatie rond Boisy is gebaseerd op een laat feodaal systeem: de Gouffier, heersers van Roannais, schenk abnevisations (emfyteotische leases) aan lokale notabelen, zoals de Roanne molen in 1579 aan Mathieu Goyon, of de permanente waterrechten toegekend in 1700 aan François Odin. Deze contracten illustreren het evenwicht tussen seigneuriële macht en economische activiteiten (meunerij, visserij, ambacht), terwijl de productie van aardewerk in seigneuriële fabriek (1530.

Externe links