Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bouteville, nu in ruïnes, werd gebouwd op de site van een Gallo-Romeinse villa, vervolgens een kasteel genoemd in 1028. Het behoorde achtereenvolgens tot de Taillefer (graaf van Angoulême), de Lusignanen, werd vervolgens een strategische kwestie tijdens de Honderdjarige Oorlog, die in Franse en Engelse handen. John d'Orléans herstelde het in 1453 na zijn vernietiging, maar het viel in ruïnes in 1598 na de oorlogen van de religie.

In het begin van de zeventiende eeuw herbouwde Bernard de Béon du Massès, gouverneur van Angoumois en Saintonge, het kasteel tussen 1593 en 1624, met de hulp van zijn weduwe Louise van Luxemburg na zijn dood. Het landgoed bleef tot 1726 in de familie Béon, waarna het werd getransformeerd door Henri de Bruzac-Hautefort. Geconfisqueerd in de Revolutie na de emigratie van de graaf van Artois (later Charles X), werd het verkocht en gedeeltelijk gesloopt in 1804, de decoratieve elementen verspreid (zoals een monumentale open haard overgebracht naar Bourg-Charente kasteel).

Het kasteel werd in 1984 geregisseerd door een historisch monument. Zijn overblijfselen, georganiseerd rond een vierkante binnenplaats, getuigen van zijn verleden fascinatie: ronde torens, barokke decoraties, en waterspuwers met menselijke maskers. De site, gekenmerkt door eeuwen van seigneuriële macht en conflicten, belichaamt de turbulente geschiedenis van Angoumois, tussen het Franse koningschap en de Engelse invloed.

De architectuur combineert middeleeuwse sporen (duiven, toegangsbrug) met Renaissance en klassieke elementen, zoals de kapel op de eerste verdieping van de noordvleugel of barokke cartridges die de niches sieren. In 1577 werd het garnizoen van Bouteville nabij Jarnac Charles Danowitz, de moordenaar van de admiraal van Coligny, gedood nadat hij gevangen was gehouden in het kasteel. François de Montmorency-Bouteville, bekend om zijn fatale duel in 1627, woonde er in het begin van de zeventiende eeuw.

Archeologische en tekstuele bronnen bevestigen het strategische belang van de site, gelegen op een geïdentificeerd grachtplatform. De oost (oudste), noord en west vleugels gehuisvest respectievelijk seigneuriale huizen, kapel, stallen en zolders. Opeenvolgende sloopwerkzaamheden, vooral in de 19e eeuw, hebben een deel van de geschiedenis gewist, maar de huidige ruïnes en archieven tonen nog steeds haar verleden.

Externe links