Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bressey-sur-Tille Castle is een voormalige seigneuriële residentie gebouwd in de 18e eeuw op de fundamenten van een feodale vesting, in de gelijknamige gemeente van Côte-d Het illustreert de architectonische evolutie van de periode, met een oosterse gevel van Lodewijk XIV stijl vergroot in 1786 door een neoklassieke gevel geïnspireerd door Palladio, ontworpen door de Milanese architect Jean Caristie. De archieven houden de plannen en specificaties van dit werk vast, terwijl de Grand-Salon houtwerk huisvest dat is gesneden door Jérôme Marlet, een ambachtsman die ook in het parlement van Bourgondië werkte.

Oorspronkelijk behoorde het landgoed tot de Sires van Bressey, vervolgens tot de families van Champlitte-Pontailler en Lemulier de Quercize. In 1755 ondernam Jean-François Lemulier, adviseur van het parlement van Bourgondië, een eerste uitbreiding van het kasteel. Zijn zoon, Jean Lemulier, deed een beroep op Jean Caristie tussen 1786 en 1788 om zijn breedte te verdubbelen en de gevel naar Dijon te leiden en hem zijn huidige verschijning te geven. Tijdens de Revolutie werd het kasteel gevorderd als nationaal bezit, maar de familie Lemulier slaagde erin het te herstellen en door te geven aan zijn nakomelingen.

Het landgoed strekt zich uit rond een Frans-stijl park, gestructureerd door cavalerie gangpaden, kanalen en Boxyards. De ingang, gekenmerkt door een ijzeren rooster, is omlijst door twee paviljoens (de Orangerie en de Ecuries). Het kasteel, de bijgebouwen en het park staan op 10 februari 1992 bekend als historische monumenten. Onder de volgende eigenaren bevinden zich de families Pradier d'Agrain, Rivière en momenteel de families Rivière, Boissieu, Dumas de Mascarel, Duguet en Bouillé.

De structuur van het kasteel, rechthoekig, combineert een kelderverdieping, een begane grond en een verdieping-attic onder een dak in croupleisteen. De westelijke gevel heeft een Toscaanse portico die een prominente kroon ondersteunt, terwijl de oostelijke gevel, ouder, elementen van Louis XIV stijl behoudt. De gebruikte materialen omvatten gesneden kalksteen en gecoate steen. Een betonnen kapel, toegevoegd in de 20e eeuw, maakt het geheel compleet.

Historische bronnen vermelden banden met de voorzitter van Brushes voor initiële plannen en Jérôme Marlet voor houtbewerking. Het kasteel, symbool van de Bourgondische parlementaire invloed, belichaamt ook de omwentelingen van de Revolutie, na de definitieve verkoop als nationaal goed. Vandaag de dag blijft er een groot architectonisch en landschap bewijs van de 18e eeuw Bourgondië.

Externe links