Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel van Breuches en Haute-Saône

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château de style Louis XIII

Kasteel van Breuches

    Le Village
    70300 Breuches
Eigendom van een vereniging; eigendom van een particuliere onderneming
Crédit photo : 303mep - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1828
Grondslag van het spinnen
1890
Brand en wederopbouw
1893-1898
Bouw van het huidige kasteel
1933
Brand door draaien
1960
Sluiting van het spinnen
28 juillet 1994
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Park, huizen, kas (cad. A 505-512): inschrijving bij beschikking van 28 juli 1994

Kerncijfers

Augustin Bezanson - Stichter van het spinnen Kreeg koninklijke toestemming in 1828.
Joseph Bezanson - Fabrieksregenerator Regisseerde het draaien na 1833.
Paul Bezanson - Acteren tot 1893 Periode van uitbreiding van de installatie.
Famille Bezanson - Werkgeverdynastie Genera fabriek over meerdere generaties.

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Breuches, gelegen in het departement Haute-Saône, is een emblematische bouw van het industriële erfgoed van de 4e kwart van de 19e eeuw. Gebouwd van baksteen en kalksteen, werd het gebruikt als een huis voor eigenaren van een nabijgelegen katoenen molen. De architectuur omvat een body van verdiepingen huizen, een metalen kas, en bijgebouwen (stallen, conciërge) georganiseerd rond een park. Het ensemble illustreert de opkomst van de textielindustrie in Bourgondië-Franche-Comté, waarbij burgerlijke habitat en productieve activiteiten worden gecombineerd.

Het industrieterrein, opgericht in 1828 door Augustin Bezanson, kende verschillende branden (1833, 1890, 1933) en reconstructies. Het draaien, aanvankelijk aangedreven door een hydraulisch wiel, ontwikkelde zich tot stoommachines en een nog actieve waterkrachtcentrale. Na de sluiting van de fabriek in 1960 werden het kasteel en het park in 1972 overgenomen door een educatieve vereniging (Alefpa), die vervolgens in 1994 in de inventaris van historische monumenten werd ingeschreven voor hun erfgoed en sociale waarde.

De molen gebruikte in de 19e eeuw tot 250 arbeiders, wat het economische belang van textiel in de regio weerspiegelt. De Bezansons, de familie van werkgevers, leidden de fabriek over meerdere generaties, modernisatie van de apparatuur (warmers, turbines) en diversificatie van de productie (katoen, bezem). De waterkrachtcentrale, die in 1987 werd gerestaureerd, is een bewijs van de technische innovatie van het terrein. Tegenwoordig herbergt het kasteel een educatieve structuur, die zijn sociale rol in een bewaard gebleven historische omgeving volhoudt.

Het kasteel combineert bourgeois elegantie en industriële functionaliteit. Het hoofdhuis, bedekt met leien daken, domineert een aangelegd park. De kas, met zijn metalen frame en gietijzeren kolommen, herinnert aan de invloed van 19e eeuwse universele tentoonstellingen. De stallen en schuren, in steengoed, tonen een zorg voor harmonie met de productiegebouwen. Deze set, een zeldzaam voorbeeld van industrieel paternalisme, biedt een tastbare getuigenis van de economische en sociale veranderingen van de industriële revolutie in Frankrijk.

Externe links