Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Brosse, genoemd in 974 onder de naam castrum quod Brucia dicitur door de columnist Aimoin de Fleury, is een middeleeuws militair gebouw gebouwd in de 10e eeuw. De huidige ruïnes, gelegen op de gemeente Chaillac in Indre, onthullen een 13e eeuwse ronde kerker gebouwd op een feodale motte, evenals flank torens gerenoveerd in de 15e eeuw. De site, omgeven door een gehucht met oude huizen, illustreert de architectonische evolutie van forten tussen de Middeleeuwen en de Renaissance.

Aan het begin van de 14e eeuw werd het kasteel na het huwelijk van Jeanne de Brosse, de laatste erfgename, met André de Chauvigny in 1322 niet meer bezet door de burggraaf van Brosse. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd het fort van Guy I van Chauvigny, gelieerd aan de koning van Frankrijk, omstreeks 1369 in brand gestoken door de Engelse senechal van Poitiers, Guillaume de Felynton. Dit conflict markeert een keerpunt in zijn geschiedenis, al verzwakt door het geleidelijk verlaten van de site door zijn heren in de 15e eeuw.

De resten van het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 1935, omvatten een weerloze deuropening, ingestorte muren, en een bron met marge. In de 18e eeuw verwierf Joseph de Fougières de ruïnes en begon hun ontmanteling om de stenen terug te winnen, een gangbare praktijk tot de 19e eeuw. Vandaag de dag biedt de site een overzicht van middeleeuwse vestingtechnieken en hun achteruitgang, met behoud van sporen van de nobele families die door hen worden opgevolgd (Brosse, Chauvigny, Bourbon-Montpensier).

Externe links