Kasteel van Calonges dans le Lot-et-Garonne

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Calonges, gelegen in het departement Lot-et-Garonne, volgt al in 1271 een middeleeuws kasteel op. De site zou een Romeinse post hebben gehuisvest die een oude route naar de Mas-d'Agenas bewaakt. In de 13e eeuw behoorde de seigneury tot de familie van Cantiran en kwam daarna onder Engelse overheersing na het Verdrag van Amiens (1279). Edward I van Engeland benoemde commissarissen om de eerbetoon van lokale heren, waaronder Bernard de Lart, in 1286 te ontvangen. Het kasteel is dan verdeeld over verschillende families (van Calonges, Laur, Cantiran), die een complexe feodale organisatie weerspiegelen.

In de 15e eeuw veranderde de seigneury in handen via huwelijksallianties: Peyroton de Grignols (1473-1477) gaf het kasteel aan Jacques de Chaussade door uitwisseling met Jeanne de Grignols. Deze laatste, adviseur van het parlement van Bordeaux, moderniseert het landgoed en start processen voor territoriale grenzen met Alain d Zijn zoon, James II, omarmde de Reformatie en werd een protestantse leider. Hij werd in 1570 met zijn broer Gaston ter dood veroordeeld en opende zijn kasteel Langoiran voor Hugenoten. De familie van Chaussade, die protestants bleef, leed aan opeenvolgende confiscaties en ballingen, met name onder Lodewijk XIV.

Het huidige kasteel werd na 1622 herbouwd door Jacques III de Chaussade (of rond 1590 volgens Jean-Pierre Babelon), waarbij een protestantse tempel nabij de gemeenten werd geïntegreerd. In 1622 werd hij gouverneur van Montpellier. Zijn erfgenamen, Marie en Judith-Suzanne, bestendigen de protestantse afkomst: Marie trouwt met Jean Le Réverend de Bougy, wiens zoon Jean-Jacques in 1693 na zijn gedwongen afpersing naar Nederland vluchtte. Het landgoed werd in 1714 door het huwelijk aan de d'Aydie overgedragen en in 1758 verkocht aan de hertog van La Vauguyon, een paar Fransen.

Het kasteel werd in 1792 als gedemigreerd eigendom verkocht aan de heer Grenier, die er rond 1818 gedeeltelijk een tabaksdroger van maakte. In 1959 werd er een historisch monument gebouwd, dat een bakstenen architectuur in stand houdt die kenmerkend is voor de Renaissance, met diamanten ramen. Zijn plan in vierkant, onvoltooid (linkervleugel missend), getuigt van de levendigheden van zijn constructie en zijn gekwelde geschiedenis, gekoppeld aan de godsdienstoorlogen en de vervolgingen van protestanten.

Externe links