Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Caradeuc werd in 1722 gebouwd door Anne-Nicolas de Caradeuc, aanklager van het parlement van Bretagne, op een heuvel met uitzicht op de Rancevallei. Het landgoed, oorspronkelijk ontworpen als een landhuis, werd een plaats van landbouwexperimenten onder zijn zoon, Louis-René de Caradeuc de La Chalotais, beroemd om zijn verzet tegen de Jezuïeten. Het kasteel werd verkocht als nationaal eigendom tijdens de Revolutie en werd gedeeltelijk vernietigd voordat het in het begin van de 19e eeuw werd teruggegeven aan de familie van Caradeuc.

In het midden van de 19e eeuw ondernam Raoul de Caradeuc, kleinzoon van Louis-René, een grote restauratie van het kasteel en gaf landschapsarchitect Lhérault opdracht een Engels park te creëren, gekenmerkt door kronkelende steegjes en een washuis. In 1881 werd het landgoed overgedragen aan graaf Alfred de Falloux en vervolgens aan de familie Kernier. Het vertrouwt Edward André, beroemde landschapsarchitect, met de herontwikkeling van het park in een stijl die Franse tuinen en beboste landschappen combineert, met beelden en monumenten geïnspireerd door de oudheid.

Tussen 1898 en 1900 veranderde architect Henri Mellet radicaal het uiterlijk van het kasteel: de daken van de paviljoens werden versterkt naar de Mansart, er werd een monumentale peristijl gebouwd en er werd een dubbele revolutietrap aan de noordelijke gevel toegevoegd. Het park, verrijkt met architectonische elementen uit de sloop (zoals de dakramen van het kasteel van Costardais), wordt een van de grootste in Bretagne. In 1950 voltooide Jacques de Wailly het oostelijke deel van het landgoed. Ondanks de schade veroorzaakt door de storm van 1987, het kasteel en het park, geclassificeerd als historische monumenten, behouden hun nostalgische sfeer van de Grote Eeuw.

Het Caradeuc Park, dat 37 hectare beslaat, is opgebouwd rond thematische stations: de Franse tuinen rond de oprit, Diane's parterre gedomineerd door een beeld van de godin, de rotonde van keizers versierd met Romeinse bustes, en steegjes gewijd aan historische figuren zoals Louis XVI of Jeanne d'Arc. Heteroklitische elementen, zoals een armillaire bol op de berg Affalain (het hoogste punt van het park) of een kunstmatige grot gewijd aan de Maagd van Lourdes, getuigen van de eclectische smaak van haar eigenaren. Het landgoed, altijd privé, is nu beschermd vanwege zijn architectuur, beeldhouwwerk en uitzonderlijk landschap.

Externe links