Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Caulaincourt, gelegen in het departement Aisne, is een emblematisch monument gekenmerkt door twee belangrijke periodes: de tweede helft van de 19e eeuw en het tweede kwartaal van de 20e eeuw. Het voormalige kasteel, verwoest in maart 1917 tijdens de terugtrekking van Duitse troepen langs de Hindenburg Lijn, maakte plaats voor een ambitieuze wederopbouw. Dit eerste gebouw, waarvan het exacte aspect nog niet goed bekend is, was waarschijnlijk verbonden met het lokale aristocratische erfgoed, met name via de familie Caulaincourt, waarvan een van Napoleon I's ambassadeur in Rusland.

Tussen 1930 en 1933 toevertrouwde de gravin van Moustier, afstammeling van de markies van Caulaincourt, aan de Russische architect André Beloborodoff de wederopbouw van het kasteel in neoklassieke stijl. Geïnspireerd door de paleizen van Sint-Petersburg en de principes van Palladio, onderscheidt het nieuwe kasteel zich door zijn kleurrijke bekleding en zijn harmonie met het omringende park, georganiseerd rond een grote vijver en hout. Het meubilair, dat Empire-stukken combineert uit het Russische huis van de Marquis en Art Deco creaties ontworpen door Beloborodoff, weerspiegelt deze dubbele historische en artistieke invloed.

Het landgoed omvat ook een rond stenen mausoleum, gebouwd rond 1876 op het kerkhof van Caulaincourt, gewijd aan Adrienne de Caulaincourt. Dit grappige monument, met een zinkkoepel, getuigt van het lokale anker van de familie. Het kasteel, het bestelde park (met portals en vazen), evenals de omheiningmuur en de oude 18e eeuwse poort, werden beschermd als historische monumenten: inscriptie van het mausoleum in 1992, vervolgens classificatie van de rest in 1998. Vandaag behoort het kasteel tot de gravin Louis-Amédée de Moustier, die zijn familie erfgenaam is.

Externe links