Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Chevilly, gelegen in het Loiret in de regio Centre-Val de Loire, vindt zijn oorsprong in het 2e kwartaal van de 18e eeuw onder impuls van Nicolas Hatte, ontvanger-generaal van financiën onder Lodewijk XV. In 1732 bouwde hij een nieuw kasteel op een erfgoed van zijn oom, ter vervanging van een 17e eeuws burgerlijk huis. Hatte verplaatste de kapel naar de rechtervleugel en verrijkte het gebouw met sculpturen, schilderijen en houtwerk. Toen hij in 1738 overleed, verhuisde het landgoed naar zijn erfgenaam, Charles Robert Hatte, die het in 1753 verkocht aan Étienne de Silhouette, een controversieel figuur van het Hof, keerde in 1759 terug voor zijn moedige belastinghervormingen.

In 1763 verwierf de markies Jean-François-Claude Perrin de Cypierre, intendant van Orléans, Chevilly en maakte hem een symbool van zijn sociale ambitie. Hij verkreeg de oprichting van het landgoed in Barony in 1764, hernoemde de nabijgelegen parochie Chevilly in 1766 (voorheen Andeglou), en afgeschafte de lokale kapellen om de cultus te centraliseren in die van het kasteel. Gepassioneerd over de Verlichting, moderniseerde hij de tuinen met architect Jean-Benoît-Vincent Barré, creëerde hij een verfijnde moestuin met thermogereguleerde zwembaden, en probeerde er zonder succes een spinnerij op te zetten. Zijn invloed nam af na 1787, en hij stierf in 1790 bij het begin van de Revolutie.

In de 19e eeuw kwam het kasteel in handen van aristocratische families (Parseval, Montpinson) en leed schade tijdens de Frans-Duitse oorlog van 1870, met Chevilly op de frontlinie. In de 20e eeuw werd het op zijn beurt bezet door de Duitsers (Wehrmacht in 1941, gebruik makend van het park om machines te repareren) en de geallieerden (General Patton verbleef daar in 1944). Kussens en degradaties markeren deze periode, hoewel objecten werden gered door de dorpelingen. In 1949 werd ingenieur André Patricot eigenaar van de familie Bazin de Caix, die in de 21e eeuw werd geërfd en af en toe het landgoed toegankelijk maakte voor het publiek.

Het kasteel combineert architecturale klassieker en soberheid, met lokale kalksteen gevels, Mansarde daken, en een kapel geclassificeerd als Historisch Monument in 1965 voor zijn rotsachtige houtwerk. Het park van 22 hectare, ontworpen in het Frans door Orléan architect Jamin, omvat convergerende paden, een technische moestuin en een 18e-eeuws wettelijk ensemble dat de vier continenten vertegenwoordigt, verworven in 1905. Tot de opmerkelijke bijgebouwen behoren een 20 meter diepe koeler (zeldzaam in Frankrijk) en stallen met pediluvius, getuigenissen uit het verleden.

Conflicten lieten sporen na: in 1870 werd het gebouw beschadigd door gevechten tussen Franse en Pruisische legers, terwijl in 1939-1945 de nabijheid van de luchtmachtbasis van Bricy een strategische kwestie maakte. Ondanks deze beproevingen, behoudt het kasteel originele elementen zoals de Allée Madame (een eerbetoon aan de Markiezin van Pompadour), het hof van eer met zijn gebloemde vloer, en monumentale beelden, waaronder een vertegenwoordiger van Europa omringd door symbolen van de Lichten. Tegenwoordig illustreert het landgoed de evolutie van plezierkastelen, tussen seigneuriële macht, landbouwinnovaties en bewaard erfgoed.

Externe links