Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Clavières werd in de 16e eeuw gebouwd door Antoine Jugleron en zijn vrouw Catherine de Grobost. Volgens een bekentenis van 1540 bevatte de seigneury een sterk huis, twee torens en sloten. Een kapel gewijd aan Saint Eloi werd daar gebouwd. In 1680 diende het kasteel als een woning voor de boeren van de nabijgelegen smederij, toen eigendom van de prinsen van Condé.

In de 18e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand onder industriële families: Claude Leblanc de Marnaval, Antoine Grétré, en vervolgens de familie Grenouillet. In 1826 werd het gekocht door Aubertot, meester van smederij, voordat het in 1876 werd gekocht door Berthier de Grandry, wiens nakomelingen het nog steeds bezaten. De architect Alfred Dauvergne voerde opmerkelijke restauraties uit op gevels en daken.

Het kasteel, begrensd door de rivier de Indre, behoudt een aantal huizen geflankeerd door torentjes, waarvan het zuidoostelijke deel, het oudste, dateert uit de 16e eeuw. De ingang wordt gekenmerkt door twee 18e eeuwse paviljoens. Het park, beplant met eeuwenoude platanen, en de overblijfselen van de nabijgelegen smederij (barrages, waterretenties) getuigen van zijn band met de historische staalindustrie van de regio.

De smederij van Claviers, die in 1666 door de prinsen van Condé werd gecreëerd, was een van de belangrijkste in het koninkrijk en leverde het arsenaal van Rochefort. Hun daling in de 19e eeuw en hun sluiting in 1874 markeerden het einde van een bloeiend industrieel tijdperk, waardoor hydraulische infrastructuur nog steeds zichtbaar is, zoals de "schoppen" van waterretentie of arbeiderswoningen.

Externe links