Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Clermont, gelegen aan de Cellier in de Loire-Atlantique, werd gebouwd tussen 1643 en 1649 door René Chenu, heer van Lendormière, op de site van een oud klooster verwoest in 845. Dit kasteel weerspiegelt Louis XIII architectuur, met zijn bakstenen en stenen gevels, leisteen daken en centrale paviljoen. Het werd bedacht na de overwinning van Rocroy (1643), symbool van de Franse militaire glorie onder Lodewijk XIV.

De familie Chenu, vazal van de prinsen van Condé, hield het landgoed voor twee eeuwen. René Chenu, een heer van het Koningshuis, stierf daar in 1672. Zijn afstammelingen, waaronder Hardy Chenu en François Chenu, bestendigden de lijn tot 1711, toen het pand door huwelijk werd doorgegeven aan de families Nicolas de Claye en vervolgens La Boudonnaye. Tijdens de Revolutie werd het kasteel afgezonderd voordat het in 1814 werd teruggegeven aan de familie Juchault des Jamonières.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel meerdere keren van hand, van Nau de Maupassant (1860-1963) naar Louis de Funès in 1967. De acteur woonde er tot zijn dood in 1983, het herstel van het landgoed en de ontwikkeling van een rozentuin. Na de verkoop in 1986 aan ADAH, een vereniging voor gehandicapten, werd het kasteel in 2005 omgebouwd tot huisvesting. Tussen 2014 en 2016 herbergde de oranjerie een museum gewijd aan Louis de Funès.

Het kasteel van Clermont is een historisch monument in 1941 en combineert een bewaard gebleven architectonisch erfgoed (30 kamers, 365 ramen, 17e eeuwse kapel) en een geschiedenis gekenmerkt door lokale en nationale figuren. Het park van 3 hectare en 17 hectare wijngaarden domineren de Loire en bieden een panorama van de Maguges en de Muscadet wijngaarden. Het gebouw illustreert de overgang tussen de versterkte 16e eeuwse kastelen en de 17e eeuwse woningen.

De architectuur van het kasteel mixt traditionele elementen (toerellen, mâchicoulis) met innovaties uit de periode (geItaliaanse vleugels, receptiepaviljoens). De zuidelijke gevel, die sinds de 17e eeuw ongewijzigd is gebleven, is vertegenwoordigd in de Gaignières collectie van de Bibliothèque nationale de France. De kapel, voorzien van een origineel altaarstuk, en de 19e eeuwse schuur completeren dit historische complex, getuige van de sociale en culturele ontwikkelingen in de regio.

Externe links