Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Commarin, gelegen in het gelijknamige dorp aan de Goudkust, vindt zijn oorsprong in de 14e eeuw met een fort omringd door gracht en geflankeerd door ronde torens. In de 15e eeuw getransformeerd door Jacques de Cortiambles, de kamerheer van Philippe le Hardi, behoudt het twee torens en een gewelfde kapel van de Dogrives. Interieurontwikkelingen, zoals de 16e eeuwse heraldische wandtapijten, weerspiegelen de evolutie onder de families Cortiambles en Dinteville.

In de 17e eeuw ondernam Karel I van Wenen een grote wederopbouw: de oostvleugel werd herbouwd in 1622-1623, gevolgd door een grote stal en paviljoens. Het centrale lichaam en de westelijke vleugel, beschadigd door de instorting van een toren, werden tussen 1702 en 1713 herbouwd door de architect Philippe Paris. In 1717 werd de kloof tussen het huis en de binnenplaats opgeheven onder Karel II van Wenen en zijn vrouw Anne de Chastellux.

De 18e eeuw markeerde het decoratieve hoogtepunt van het kasteel, met werken onder leiding van Marie-Judith van Wenen en haar echtgenoot Joseph-François van Damascus van Antigny. De ondernemer Edme Nicolas Machureau verfraaide het interieur, terwijl de stallen in 1744 werden herbouwd. Gespaard door de Revolutie, blijft het kasteel in de nakomelingen van opeenvolgende families (Wenen, Damascus d'Antigny, Vogüé) zonder ooit verkocht te worden, waardoor de meubels en decoraties uit de 17e en 18e eeuw behouden blijven.

Het kasteel werd in 1949 geregeerd door een historisch monument en onderscheidt zich door zijn symmetrische plan, zijn twee middeleeuwse torens en een Engels park van vijf hectare. Het erfgoed omvat 16e eeuwse alchemische wandtapijten, oude bustes op de trap, en heraldische symbolen zoals de Weense Adelaar, motto Alles in Wenen gegraveerd op het pediment.

De iconografie van het kasteel toont een rijk familiesymbool: ecu, eenhoorn in ronde bosse, en hoog-reliëf paarden en adelaar sieren de gevels. De cochère deur, omlijst door Toscaanse zuilen, heeft een driehoekig pediment onderbroken door een gebogen edicle, overdekt door het Weense embleem. Deze elementen onderstrepen de aristocratische continuïteit van de plaats, bewoond zonder onderbreking sinds de Middeleeuwen.

Externe links