Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Costaéres, hoewel vaak aangeduid als een kasteel, is in werkelijkheid een neo-middeleeuws herenhuis typisch voor secundaire woningen gebouwd aan het einde van de 19e eeuw aan de Roze Granietkust. Gebouwd in roze graniet uit de steengroeven van La Clarté (Perros-Guirec), onderscheidt het zich door een complexe architectuur, het resultaat van verschillende vergrotingen, en een leien dak. Het interieur werd gebouwd met het hout van een driemast mislukte in 1896, Mauritius, waardoor een maritieme historische tint aan de bouw.

Het eiland Costaéres, in 1892 gekocht door de Poolse ingenieur Bruno Abakanowicz voor 0,25 frank per vierkante meter, aanvankelijk gehuisvest aardappelgewassen en visdrogers. Het herenhuis werd rond 1896 voltooid onder leiding van ingenieur Lanmoniez en aannemer Pierre Le Tensorer. Na de dood van Abakanowicz in 1900, voegde zijn dochter Sofia een westelijke vleugel toe. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de site gevorderd door het Duitse leger, met interne schade.

Een brand in 1990 na dakwerkzaamheden heeft het interieur gedeeltelijk beschadigd. Een toeristische symbool, het kasteel illustreert vaak de ansichtkaarten van de regio. Onlangs diende het als podium voor de serie La Maison (2024) en is sinds 1988 eigendom van Duitse acteur Dieter Hallervorden. In 2025 beschikbaar voor 9,5 miljoen euro, belichaamt het zowel een architectonisch erfgoed als een pagina van de lokale geschiedenis.

Het eiland, bereikbaar bij eb vanaf het strand van Tourony, ontleent zijn naam aan de Bretonse kozh-sec-herezh ("oude droger"), herinnerend aan zijn verleden gebruik door vissers. Gerangschikt in Natura 2000 gebied, het kijkt uit op de stranden van Saint-Guirec en Ploumanac Verschillende persoonlijkheden verbleven daar, waaronder schrijver Henryk Sienkiewicz, die Quo vadis schreef ? ( Nobelprijs 1905), of zanger Léo Ferré.

De site combineert dus industriële geschiedenis (granietloopbanen), literair erfgoed en toeristische attractie, met sporen van de conflicten van de twintigste eeuw en klimaatrisico's. De eclectische architectuur en de ongewone ligging maken het tot een uniek monument in het Bretonse landschap.

Externe links