Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Courcelles-le-Roi, gelegen in de Loiret regio van het Centre-Val de Loire, heeft zijn oorsprong tussen de 11e en 12e eeuw in de vorm van een traditionele feodale motte, omgeven door sloten en palissades. Deze strategische site, afhankelijk van de châtellenie van Boiscommun, werd een bevoorrechte jachtplaats voor de koningen van Frankrijk, vooral Lodewijk IX die er verbleef in 1247. Het fief, geïntegreerd met de hertog van Orléans, werd vervolgens doorgegeven aan figuren als Nicolas de Braque en de kanselier van Birague.

Het kasteel leed twee grote verwoestingen tijdens de Honderdjarige Oorlog, in 1358 en 1424 door de Britse legers. Elke keer, met name door Jean de Bracque in 1389 en Georges de Brilhac rond 1450, verloor hij geleidelijk zijn militaire karakter met de komst van bronzen kanonnen. In de 15e eeuw verwelkomde hij Karel VIII en Anna van Bretagne in 1493, waar ze beviel van een doodgeboren kind, waarschijnlijk begraven in de plaatselijke kerk. De transformaties van de 17e en 18e eeuw, zoals de toevoeging van nieuwe openingen, weerspiegelen de evolutie ervan tot een meer comfortabele seigneuriale residentie.

In de 19e eeuw werd het kasteel gedeeltelijk gerestaureerd, maar de westelijke toren stortte in rond 1880. Tijdens de Frans-Duitse oorlog van 1870 werd het ook bezet en verbrand door de Wehrmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog, waardoor het dak van de Westvleugel in 1950 instortte. == Geschiedenis ==In 1931 werd het monument voor het eerst geopend tijdens de Europese Erfgoeddagen. Vandaag, het behoudt slechts twee van de acht originele tours en bezoekt sommige zaterdagen.

Het kasteel heeft vele eigenaren gehad, van de Julien families van Courcelles (eind 18e maart 20) tot de huidige Martins-Mazars (sinds 2020). Zijn geschiedenis weerspiegelt de architecturale en politieke omwentelingen in de regio, die van een middeleeuws fort naar een residentieel herenhuis gaan, terwijl hij getuige blijft van de conflicten en sociale transformaties van de Gâtinais.

Gelegen langs de departementale wegen 138 en 144, op de linkeroever van de Rimarde, markeerde het kasteel ooit de ingang van het dorp. Zijn gracht, nog steeds in water in de 19e eeuw volgens de Napoleontische kadaster, en zijn overblijfselen als de zuidelijke toren en de trap toren herinneren aan zijn defensieve verleden. De site diende ook als decor voor het filmen, zoals de korte film Les Seigneurs du Temps in 2012.

Externe links