Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van Fontaines-les-Nonnes, gelegen in Douy-la-Ramee (Seine-et-Marne), werd opgericht in 1124 door Pétronille, abdis van Fontevrault, en Burchard, bisschop van Meaux, onder het gezag van Fontevrault. Dit dubbele klooster, bestaande uit een klooster van vrouwen en een klooster van gescheiden mannen, bloeide dankzij de donaties van de Graven van Champagne en de lokale heren. De ontwikkeling werd gekenmerkt door werken van liefdadigheid en een rigoureuze organisatie, geïnspireerd door de Benedictijner regel, waar de nonnen (zusters van koren en conversaties) leefden onder het gezag van een priesteres.

In de 13e eeuw, de priorij leed een grote brand in 1215, waarvoor een reconstructie gefinancierd door Guillaume II des Barres, held van de Slag bij Bouvines. Oorlogen (Cent Years, Jacquerie, religieuze conflicten) en klimaatcrises (famines, epidemieën) verzwakten de nederzetting in de 14e en 16e eeuw. Ondanks opeenvolgende reconstructies, vooral na 1450 onder impuls van Marie de Bretagne, abdis van Fontevraud, daalde de priorij ten aanzien van plunderingen en de godsdienstoorlogen.

De Franse Revolutie riep het glas van Fontaines-les-Nonnes. In 1792 werden de 32 nonnen en 3 priesters verdreven, gebouwen verwoest en eigendom verkocht als nationaal eigendom. Alleen een kapel (geclassificeerd als een historisch monument in 1931 voor zijn grafstenen, waaronder die van Guillaume des Barres) en een boerderij bleef. Het landgoed, gekocht in 1795 door de familie Samson, werd later het "Parc de Fontaine," waar sommige resten (zoals de "Bois des Dames") herinneren aan het klooster verleden.

De Priorij was een belangrijk spiritueel en economisch centrum in de Multien, bezit land, molens, en seigneuriale rechten. Zijn organisatie weerspiegelde de factieregel: vrouwen hadden daar gezag, terwijl mannen (priesters of conversanten) geestelijke en materiële behoeften verzorgden. De nonnen, vaak uit de adel, leefden in een streng hek, ritmisch door gebed, werk en liefdadigheid. De archieven vermelden 86 eerderen van 1182 tot 1792, waaronder Louise-Adélaïde des Laurens de Montserein, de laatste houder.

Architectureel gezien bestond de priorij uit twee aparte behuizingen (dat van de nonnen in het zuiden, groter, en dat van de vaders in het noorden), een Sainte-Marie kerk, claustrale gebouwen, een hotel, en agrarische bijgebouwen. De opgravingen en kadastrale plannen van de 19e eeuw onthullen sporen van de funderingen, terwijl de kapel van Sint Johannes, die nog staat, middeleeuwse begrafenis platen herbergt. De site, vandaag privé, behoudt een fragmentaire herinnering aan dit religieuze en feodale erfgoed.

Externe links