Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château de Gourdan, gelegen in Saint-Clair en Ardèche, werd in 1777 gebouwd ter vervanging van een voormalig middeleeuws herenhuis waarvan de vleugel blijft bestaan uit een ronde toren. Dit kasteel, geïnspireerd op de 18e eeuwse Provençaalse bastides, onderscheidt zich door zijn klassieke architectuur, Franse tuinen en zijn harmonieuze integratie in een bosrijk park. Het werd ontworpen voor het plezier van de eigenaren, met lounges rijk gedecoreerd met houtwerk en parketvloeren genaamd Versailles, evenals imposante bijgebouwen zoals een 45 meter lange oranjerie, stallen, en een koeler.

De seigneury van Gourdan behoorde oorspronkelijk tot de familie Peloux uit de 14e eeuw, voordat hij in 1605 trouwde met de Vogüé. In de 18e eeuw begonnen Pierre de Vogüé en zijn neef Felix grote uitbreidingswerkzaamheden, afgerond rond 1780. Het kasteel ontsnapte tijdens de Revolutie dankzij de tussenkomst van de vrouwen van de familie Vogüé. In de 19e eeuw werd het verkocht door Eugène-Melchior de Vogüé, schrijver en academicus, aan lokale industriëlen, wat de achteruitgang van zijn aristocratische residentiële rol markeert.

Het landgoed, dat ooit meer dan 1.000 hectare besloeg met tien boerderijen, werd geleidelijk gefragmenteerd. De oranjerie, gebouwd in 1832, herbergde een honderdtal kisten oranje en camellia's in de winter. De tuinen, gevoed door een ingenieus systeem van reservoirs verzamelen bron- en regenwater, samengesteld een Frans-stijl parterre met borduurhout en palissander. Vandaag de dag is het kasteel, een privé-eigendom, gedeeltelijk geopend voor recepties en huisjes, terwijl het Grand Park, omgetoverd tot een golfbaan, sinds 1985 geen deel meer uitmaakt van het landgoed.

Het château de Gourdan is een historisch monument in 1967 voor zijn gevels, daken, oranjerie en tuinen en illustreert de architectonische en sociale evolutie van een seigneuriële residentie in Ardèche. Zijn stijl, geïnspireerd door Provençaalse huizen, contrasteert met de feodale of industriële kastelen meer gebruikelijk in de regio. De beschermde elementen zijn onder andere de Noordelijke Toren, de Zuid-Parterre en de overblijfselen van het middeleeuwse herenhuis, zoals de Castrale Kapel en de Pers.

De storm van 1999 beschadigde het Petit Parc, ooit bewoond door majestueuze ceders. In 2002 werden bekkens aan het Provençaals toegevoegd om zijn charme te herstellen. Het kasteel blijft een getuigenis van de invloed van de Vogüé, de nobele familie van Vivarais, en van de economische boom van Annonay, een nabijgelegen industriële stad, die de kopers van het kasteel in 1869 trok.

Externe links