Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel Jonquières dans le Tarn

Kasteel Jonquières

    161 La Grave
    81500 Lavaur
Auteur inconnuUnknown author

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
2000
1670
Totale wederopbouw (tb)
Début XXe siècle (1900)
Herbouw van het huidige kasteel
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Henri Félix de Pélissier - Eigenaar in de 19e eeuw Tel eigenaar voor de wederopbouw.
Comte de Pélissier (héritier) - Coördinator wederopbouw Het kasteel werd herbouwd in 1900.
M. Florent - Architect van de burcht Viollet-le-Duc student, bouwontwerper.

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Jonquières, ook bekend als het kasteel Jonquière, is een iconisch gebouw gelegen in Lavaur, in het departement Tarn. Hoewel de oorspronkelijke bouwdatum onbekend blijft, is de site al eeuwen bezet. Het huidige kasteel, gebouwd aan het begin van de 20e eeuw, neemt de architectonische codes van middeleeuwse kastelen over, waarbij neo-gotische en troubadour stijlen worden gemengd, terwijl moderne elementen zoals grote ramen worden geïntegreerd.

In 1670 werd een eerste totale reconstructie van het kasteel genoemd, hoewel deze informatie een bevestiging vereiste. Honderd jaar later verschijnt het kasteel op de kaart van Cassini. In de 19e eeuw behoorde het tot graaf Henri Félix de Pélissier. Al in 1900 ondernam zijn erfgenaam, de Graaf van Pélissier, een grote reconstructie rond de voormalige kerker, waarbij hij de werken toevertrouwde aan de architect de heer Florent, leerling van Viollet-le-Duc en ook verantwoordelijk was voor het nabijgelegen kasteel van Guitalens.

De architectuur van het kasteel Jonquières imiteert die van een middeleeuws kasteel, met gestileerde verdedigingselementen zoals niches, mâchicoulis en een beugel. Het hoofdgebouw, geflankeerd door vierkante en ronde torens, omvat een ronde centrale kerker bovenop een trappentoren. De peperdaken en gecrenellateerde terrassen versterken deze middeleeuwse esthetiek, hoewel de grote ramen en stenen apparaten een recentere constructie verraden.

Het kasteel illustreert zo een architectonische trend van de vroege twintigste eeuw, waar de lokale elites geïnspireerd zijn door het verleden om imposante woningen te bouwen, waarbij historische romantiek en moderniteit worden gecombineerd. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de sociale en economische transformaties van de regio, waar nobele of burgerlijke families hun macht markeren door monumentale gebouwen.

Externe links