Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Keriolet Castle is een neogotisch gebouw gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw. Het vervangt een 16e eeuws herenhuis, een opvolger eigendom van de Kériollet, Trédern en Kersalaun families. In 1861 kocht graaf Henri Chauveau, een voormalige diplomatieke koerier die door het huwelijk met de Russische prinses Zénaïde Youssoupoff nobel werd, het landgoed voor lokale verkiezingen. Onder leiding van architect Joseph Bigot werd het kasteel volledig herbouwd tussen 1866 en 1884, geïnspireerd door de kastelen van Blois, Rustephan en de priorij van Locamand. De gevels combineren Breton (hermijn), Frans (fleurs de lelies) en Russisch (sterren), die de unieke geschiedenis van zijn eigenaren weerspiegelen.

Prinses Zénaïde Youssoupoff, weduwe en verbannen uit Rusland, financiert prachtige werken, waaronder een kapel (vernietigd in 1971), een park versierd met beelden (Velléda, Vercingetorix, Anne de Bretagne) en bijgebouwen zoals de Marie-Jeanne toren. Na de dood van de Graaf in 1882 verliet Zenaïde het landgoed aan het departement Finistère, mits het intact bleef. Na zijn dood in 1893 werd het kasteel geopend voor het publiek. Echter, de erfgenamen Youssoupoff, die de Russische revolutie van 1917, begon een proces in de jaren 1950 om het landgoed te herstellen, argumenteren dat de wil niet werd gerespecteerd.

In 1956 won en herstelde Prins Felix Yousseoff Keriolet, die hij snel verkocht. Het kasteel ging achteruit: de kapel werd in 1971 verwoest, de storm van 1987 droeg het dak, en decoratieve elementen werden gestolen. In de jaren negentig werd het kasteel door Christophe Léveque gerestaureerd en heropend voor het publiek. Vandaag is het particulier eigendom en getuigt van een unieke mix van Bretonse geschiedenis, Franse politieke ambities en Russisch aristocratisch erfgoed, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1984 voor zijn gevels, daken en wachtkamer.

De architectuur van Keriolet is gebaseerd op Bretonse en Franse gotische modellen, zoals het château de Blois (bas-relief de Louis XII) of Rustephan (tourelle-escales), terwijl het park verwijzingen bevat naar de geschiedenis van Bretagne (statue d'Anne de Bretagne) en Frankrijk (Jeanne d'Arc, Du Guesclin). Het interieur, nu gedeeltelijk verdwenen, omvatte een gekerfd plafond geïnspireerd door de capitulaire hal van Reims en glas-in-lood ramen die de koningen van Frankrijk vertegenwoordigen. Het landgoed, aanvankelijk uitgestrekt, was gefragmenteerd in de 20e eeuw, waardoor een deel van zijn meubels en grond verloren. Ondanks deze levendigheden blijft Keriolet een opmerkelijk voorbeeld van de neo-gotische Breton, gekenmerkt door het culturele eclectisme van zijn sponsors.

Externe links