Kasteel van het Einde dans l'Allier

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Fin, gelegen in Thiel-sur-Acolin in de Allier, is een 19e-eeuws gebouw gebouwd in 1871. Het vervangt lang verlaten seigneuriale huizen, en onderscheidt zich door zijn moderne architectuur die roze baksteen en witte steen combineert. Het huis lichaam, rechthoekig en op twee niveaus, wordt geflankeerd door twee dissymmetrische paviljoens, waarvan een, op vier verdiepingen, domineert het geheel. De voortuinzijde omvat ook een vierkant paviljoen.

De site ontleent zijn naam, La Fin, aan zijn veronderstelde positie op de grens van de gebieden van de Eduans en Arvernes, twee Gallische volken. Historisch gezien is de seigneurie van La Fin het resultaat van de groepering van drie middeleeuwse kastelen: La Fin-Baron (met een seigneuriële kapel nog in 1554), La Fin-Fourchaud (verwant aan families zoals de Calbrun of de Mareschals in de 15e eeuw), en La Fin-Rabotin, de wieg van de Bourbonnais familie van La Fin (XIIIth.

De motte van La Fin-Fourchaud werd in 1343 genoemd als deel van Pierre Calbrun, ridder en adviseur van de hertog van Bourbon. In 1435 gaf Jean de Bertine, erfgenaam van de heren van La Fin-Fourchaud, zijn dochter Alix, die hem aan Jean Mareschal, schildknaap, over. Deze families illustreren de feodale allianties en uitzendingen typisch voor middeleeuwse Bourbonnais.

De motte van La Fin-Rabotin wordt geassocieerd met een invloedrijke bourbonnaise afstamming, Les de La Fin, actief van de 13e tot de 16e eeuw. Deze tak hield ook de seigneuries van La Ferté en was vidame van Chartres, die hun regionale belang benadrukte. Het huidige kasteel, hoewel modern, maakt dus deel uit van een complex feodaal erfgoed, gekenmerkt door ontbrekende kasteelstructuren.

Externe links