Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château de la Folaine, ook bekend als Château de la Follaine, is een renaissance herenhuis gebouwd in de 15e eeuw nabij Azay-sur-Indre, in Indre-et-Loire. Dit privémonument, sinds 14 september 1949 ingeschreven in historische monumenten, onderscheidt zich door zijn architectuur die een middeleeuwse cilindrische toren combineert met loodrechte vleugels. Het bezoekt niet, met behoud van zijn intieme karakter op een heuveltop met uitzicht op de vallei van de Indrois, in de buurt van de samenvloeiing met Indre.

In de 15e eeuw was de Folaine een fief die afhankelijk was van het hoofdstuk Loches, voordat hij in 1586 een burggraaf werd. Het herenhuis had een opeenvolging van invloedrijke eigenaren, waaronder koninklijke kapiteins, schildknaapjes en koninklijke of koningin van Navarra hotelmeesters. Onder hen markeerde Cardonne's familie de lokale geschiedenis om Azay-sur-Indre tijdelijk de naam Azay-le-Cardonne te geven. In 1789 was het kasteel gezamenlijk eigendom van de markies de La Fayette en zijn neef, de markies de Lusignan, voordat het werd in beslag genomen als nationaal eigendom tijdens de revolutie en verkocht aan Pierre Suzor.

Het gebouw, bestaande uit twee vleugels op één verdieping, draagt sporen van restauraties, zoals blijkt uit een deur uit 1648. In het oosten blijft een schelpenhoop, terwijl een 15e-eeuwse cilindrische toren, doorboord door moordenaars, de zuidelijke gevel flankeert. De oude kapel, omgetoverd tot een schuur, en de gemoderniseerde vuilnisramen illustreren de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw. Een lokale legende schreef de naam Folaine toe aan een kind dat gek was geworden na een 13e eeuwse moord, bijgenaamd "de kleine follaine.".

Na een verlatenheid in de jaren 1960, werd het herenhuis hersteld vanaf 1975 door zijn eigenaren. Hoewel het gesloten is voor het publiek, belichaamt het het architectonische en seigneuriële erfgoed van de Touraine, tussen middeleeuwse en Renaissance geschiedenis. Zijn inscriptie in historische monumenten onderstreept zijn erfgoed waarde, ondanks mislukte pogingen om er na de revolutie sericultuur te vestigen.

Externe links