Château de La Marche en Saône-et-Loire

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Marche, gebouwd in Villegaudin (Saône-et-Loire), vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw, wanneer een eerste kasteel wordt bevestigd. Door de eeuwen heen werd het de zetel van een invloedrijke lijn: de heren van La Marche, waarvan sommigen prestigieuze kantoren als deurwaarders of meesters van de beurzen van Chalon in de 14e eeuw. De familie van La Marche markeert lokale geschiedenis, met name met Olivier de La Marche (XV eeuw), diplomaat en columnist, zoon van Philippe de La Marche en Jeanne Bouton du Fay. Deze illustere figuur symboliseert de politieke en culturele climax van het landgoed voordat het afneemt.

In de 16e eeuw kwam de seigneury in handen van de Lénoncourts en werd vervolgens in 1636 overgenomen door de Fyots, die het landgoed grondig veranderde. Claude Fyot, handelsabt van Saint-Étienne de Dijon, gebouwd in 1682 een groot huis van klassieke stijl, gekenmerkt door een lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door paviljoens en voorafgegaan door een lage binnenplaats. Het interieur, zoals de woonkamer versierd met fresco's die het feest der goden vertegenwoordigen, weerspiegelt de aristocratische fascist van die tijd. Het wapen van de Fyot (d.

Het kasteel ervoer een tragisch keerpunt in 1861, toen een brand het bijna volledig vernietigde onder het eigendom van Antoine-Félix de Beaurepaire, erfgenaam van de laatste markies de La Marche. Vandaag de dag blijven alleen de stenen gracht, de stallen en een deel van de gewone mensen, zichtbaar vanaf de weg, over. De site, die nog privé eigendom is, behoudt niettemin architectonische en heraldische sporen van zijn verleden, zoals de stenen bases rondom de oude poort of het wapenschild in ijzerwerk.

De geschiedenis van het kasteel eindigde met de familie Fyot: Barthélemy Félix Fyot de La Marche (1766 Na de brand kwamen de ruïnes in de handen van Mr Bedoiseau. Het kasteel illustreert dus de veranderingen van de Bourgondische adel, tussen middeleeuwse macht, architectonische renaissance en verval in de 19e eeuw.

Historische bronnen, zoals de afdelingsinventaris van R. Oursel (1978), benadrukken het erfgoed belang van de site, ondanks de gedeeltelijke verdwijning. De gracht en de overige elementen geven een overzicht van de ruimtelijke organisatie van een seigneuriële residentie, terwijl de archieven haar rol in het lokale leven oproepen, van middeleeuwse beurzen tot diplomatieke netwerken van de Ducal Bourgondië.

Externe links