Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de La Motte-Tilly werd geboren in de Middeleeuwen, met een feodale motte genoemd in 1369, waarschijnlijk gekoppeld aan een fort op de Seine. Dit eerste kasteel, eigendom van de heren van Trainel en vervolgens de Raguier families, van Elbeyne en Bournonville, werd verwoest in de 18e eeuw om plaats te maken voor de huidige residentie. In 1710 werd het landgoed aan de Noailles doorgegeven door huwelijk, voordat het in 1712 werd opgericht door Lodewijk XIV als beloning voor de diensten van Adrien Maurice de Noailles, toekomstige Marshal van Frankrijk.

De bouw van het huidige kasteel begon in 1754 onder leiding van architect François-Nicolas Lancret, voor de gebroeders Terray, waaronder Abbé Joseph Marie Terray, toekomstige hoofdfinancieel officier van Louis XV. Het gebouw is ontworpen als een land en jachtwoning en heeft sinds de 18e eeuw een onveranderde gevel behouden, ondanks de vernietiging van de gemeenten in 1813 om financiële redenen. Het park, oorspronkelijk Frans, werd in 1784 omgevormd tot een Engelse tuin, voordat het werd gerestaureerd in de 20e eeuw.

Het kasteel, gespaard door de Revolutie maar bezet in 1814 door de Kozakken, leed schade tijdens de twee wereldoorlogen: vordering door de Duitsers en vervolgens de Amerikanen in 1944, zonder geregistreerde vluchten. In 1946 werd het monument verwoest door de storm van 1999. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door invloedrijke eigenaren, zoals de Terray, geguillotineerd in 1794, of de Rohan-Chabot, die hem in de 20e eeuw hersteld voordat hij aan de staat in 1972.

Sinds 1978 is het kasteel open voor publiek en beheerd door het Nationaal Monumentencentrum. Het Marquise de Maillé, de laatste particuliere eigenaar, stelde dat de plaats bleef ingericht en "bewoond" door de geest van de voormalige bewoners. Het landgoed, met zijn 1.080 hectare, tuinen en kanaal, illustreert de evolutie van de aristocratische smaken, van de Lichten tot de huidige dag. Hij speelde ook voor de film Valmont de Miloš Forman uit 1989.

De architectuur en interieurs, bewaard gebleven ondanks historische gevaren, weerspiegelen de fascist van de achttiende eeuw. De opeenvolgende beschermingsmaatregelen (1943 voor de commons, 1946 voor het geheel) onderstrepen het belang van het erfgoed. Vandaag belichaamt het kasteel zowel een getuigenis van adel onder het Ancien Régime als een voorbeeld van het behoud van het Franse erfgoed.

Externe links