Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Roche-Jagu is een vestinghuis gebouwd in de late middeleeuwen, rond de 15e eeuw, op een rotsachtige voorgebergte met uitzicht op de linkeroever van de Trieux. De strategische positie maakte bewaking van de rivier en haar omgeving mogelijk. De façade langs de rivier, met een ronde weg, weerspiegelt zijn aanvankelijke defensieve rol. Het huis, bestaande uit een enkele bouwgrond, behoudt middeleeuwse elementen zoals een deur met een niche en slederamen op de eerste verdieping. Binnen blijven alleen de keuken en een kamer met een open haard uit het begin van de 15e eeuw in originele staat.

Het kasteel heeft verschillende opmerkelijke eigenaren. Roland Péan, ridder banneret en heer van de plaats, stierf na 1451. Zijn zoon, Pierre Péan, overleed in 1488 in de Slag bij Saint-Aubin-du-Cormier. Zijn dochter, Françoise Péan, trouwde Guillaume d'Acigné in 1494, wiens nakomelingen, Jacques en Louis d'Acigné, het landgoed erfden. In 1773 gaf de Marshal van Richelieu het kasteel aan mevrouw Le Gonidec de Tressan. In 1958 verliet de burggraaf Gaëtan d'Ales het terrein aan de staat, voordat het eigendom werd van de departementale raad van Côtes-d'Armor, die het nu beheert.

Een historisch monument in 1930 (voor het kasteel) en in 1969 (voor de poort, paviljoens en de muur), het landgoed huizen tijdelijke tentoonstellingen en hedendaagse tuinen geïnspireerd door de Middeleeuwen, ontworpen door landschapsarchitect Bertrand Paulet. Deze tuinen, met het label Opmerkelijke Tuin (2005) en EcoJardin (2017), hebben een oppervlakte van 64 hectare en omvatten een middeleeuwse moestuin, een boeketboom en een verzameling van 350 soorten camellia's. Het park, verwoest door een storm in 1987, werd hersteld om zijn biodiversiteit te behouden.

Het kasteel, leeg van meubilair, herbergt culturele evenementen (concerten, shows) en natuur workshops. Het park, met gratis toegang, biedt uitzicht op het estuarium van de Trieux en huisvest hedendaagse kunstwerken, zoals de smeedijzeren sculpturen van Marc Didou en Voyage Inner van Béatrice Coron, geïnstalleerd in de seigneurtuin. De site combineert dus historisch erfgoed, kunst en ecologie.

Externe links