Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Rochefoucauld, gelegen in Liancourt in de Oise (Hauts-de-France), was een belangrijk aristocratisch domein van de 17e tot de 18e eeuw. Hoewel het kasteel zelf was verdwenen, bleven de gemeenten, gebouwd rond 1754 in een elegante stijl met een centrale rotonde en gewelfde galerieën. Deze gebouwen huisvesten vroeger bijgebouwen zoals een marmeren zuivel en stallen, die de fascist van de familie Plessis-Liancourt en vervolgens La Rochefoucauld weerspiegelen.

In de 17e eeuw lieten Roger du Plessis-Liancourt en zijn vrouw Jeanne de Schomberg het kasteel herbouwen en bouwden een prachtig park, dat zelfs Lodewijk XIV verwelkomt. Het landgoed genoot zijn piek onder de hertogen van La Rochefoucauld, die decoratieve elementen als een marmeren fontein van Carrara toevoegde. Na de revolutie werd het kasteel, gebruikt als gevangenis en daarna een school, geleidelijk afgebroken in de 19e eeuw, waardoor alleen de gewone mensen.

De gemeenten, geregistreerd als historische monumenten in 1930, hadden verschillende toepassingen: schoenen maken, school, en vervolgens media bibliotheek na hun restauratie. Hun architectuur, gekenmerkt door gewelfde galerijen en een klok, illustreert de levenskunst van de 18e eeuwse elites. Opgravingen in 2012 onthulden de overblijfselen van de 17e eeuwse tuinen en bekkens, herinnerend aan de voormalige pracht van het landgoed.

De site is tegenwoordig een culturele en residentiële plaats, met een media bibliotheek en huisvesting. Zijn geschiedenis weerspiegelt de sociale en architectonische transformaties van de regio, van aristocratische fascisten tot hedendaagse rehabilitatie. De burgers blijven de laatste tastbare getuigenis van dit uitzonderlijke erfgoed.

Externe links