Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de la Rochefoucauld dans l'Oise

Oise

Château de la Rochefoucauld


    Liancourt

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
fin XIVe siècle
Eerste herenhuis
1640
Reconstructie van het kasteel
début XVIIe siècle
Grote transformatie
1754
Bouw van gemeenten
1792
Revolutionaire aanvallen
1924
Eindsloop
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Geregistreerde MH

Kerncijfers

Jean Ier de Popincourt - Lord of Liancourt Bouwer van het eerste herenhuis (14de eeuw).
Charles du Plessis - Protestantse heer Moderniseert het kasteel in de 17e eeuw.
Antoinette de Pons - Marquise de Guercheville Inspireert luxe voorzieningen.
Roger du Plessis-Liancourt - Hertog en gouverneur Het kasteel werd rond 1640 gereconstrueerd.
Jeanne de Schomberg - Tuinontwerper Ontwerpt de Franse-stijl bedden.
François XII de La Rochefoucauld - 7e hertog van La Rochefoucauld Laatste bewoner voor de sloop.

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Rochefoucauld, gelegen in Liancourt, Oise, vindt zijn oorsprong in de 14e eeuw met een bescheiden herenhuis gebouwd door de Cressonsacq familie, vervolgens uitgebreid door Jean I van Popincourt. Dit eerste gebouw, omringd door gracht, werd in de 16e eeuw vervangen door een groter huis onder de Plessis, een protestantse familie dicht bij Hendrik IV. De grote veranderingen vonden plaats aan het begin van de 17e eeuw onder Charles du Plessis en zijn vrouw Antoinette de Pons, die het kasteel moderniseerde tot een luxe residentie, met galerieën, paviljoens en Franse tuinen.

In het midden van de 17e eeuw, Roger du Plessis-Liancourt en zijn vrouw Jeanne de Schomberg ondernam een volledige wederopbouw, het creëren van het landgoed van Liancourt-les-Belles-Eaux. Het kasteel werd een ontvangstplaats voor Lodewijk XIV en een symbool van het prestige van La Rochefoucauld, die het erfde door een alliantie. Het landgoed is verrijkt met marmeren fonteinen van Carrara, overgebracht van het kasteel van Gaillon, en met delen ontworpen door Jeanne de Schomberg. De pracht van de plaats duurde tot de revolutie, toen het kasteel werd in beslag genomen, gebruikt als gevangenis, en vervolgens verlaten.

In de 19e eeuw keerde de 7e hertog van La Rochefoucauld, François XII, terug uit ballingschap en zag de verslechtering van het kasteel, dat hij vernielde. Alleen de noordelijke vleugel bleef tot 1924, toen het werd verpletterd door een particuliere eigenaar. De commons, gebouwd rond 1754 in een klassieke stijl met rotunda en gewelfde galeries, ontsnappen vernietiging. Gerangschikt in 1930 herbergen ze achtereenvolgens een fabriek, een school en daarna een mediabibliotheek na hun restauratie in de 21e eeuw. Vandaag zijn ze het laatste overblijfsel van het landgoed.

Archeologische opgravingen uitgevoerd in 2012 nabij de gemeenten onthulden overblijfselen van de 17e eeuwse bassins en fonteinen, getuigend van de weelde van het kasteel in het verleden. De site, gekenmerkt door eeuwen van nobele geschiedenis en architectonische transformaties, illustreert de evolutie van aristocratische woningen in Picardië, tussen politieke macht, tuinkunst en postrevolutionaire achteruitgang.

Externe links

Instellingen in de buurt