Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Rongere, gelegen in Saint-Sulpice in het departement Mayenne (Pays de la Loire), vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw met de vermelding van H. de Ronderia in 1239. Dit fief, dat aanvankelijk van Château-Gontier verhuisde, werd door de seigneur van Laval gegeven aan Jacques de Château-Gontier, echtgenoot van Avoise de Laval. Het recht van hooggerechtigheid werd erkend in 1404 en 1431 zonder ooit de titel kastanje te verkrijgen. Een eerste herenhuis, tussen 1545 en 1571 vervangen door een renaissancekasteel, herbergde opmerkelijke kunstvoorwerpen, zoals Vlaamse wandtapijten en schilderijen, uitgevonden in 1675.

In de 17e eeuw werd het kasteel gemoderniseerd en versierd met terrassen, tuinen met uitzicht op de Mayenne, en een portretgalerij van de familie Froulay. Tijdens de Franse Revolutie werd hij het toevluchtsoord van de Marquise Henri-Frédéric de Chavagnac, geboren Montecler, die Jean Bézier, de toekomstige ridder van Saint-Louis verwelkomde. De gevels en daken, evenals het park met zijn fabrieken en hydraulische installaties, werden beschermd als historische monumenten in 1991 (registratie van het kasteel, classificatie van het park).

De site was strategisch belangrijk, met een veerboot en een haven op de Mayenne, een plaats van doorgang voor processies en tolschepen. Een kapel gewijd aan St.James, opgericht in 1365, werd bediend door kapelaans meestal uit de familie Quatrebarbes, heren van de plaats voor vier eeuwen. De laatste, ondanks de religieuze spanningen, markeerde de lokale geschiedenis, zoals blijkt uit het verzet van Guillaume Quatrebarbes tegen de hertog van Rohan, protestantse leider, in 1571.

De seigneury ging vervolgens door naar het Menon en vervolgens naar de Montecler in de 18e eeuw, voordat ze geërfd werd door de Chavagnac door twee huwelijken met de Montecler zusters. De markies de Montecler, geëmigreerd tijdens de Revolutie, zag zijn vrouw gevangen onder de Terror. Het kasteel, nu particulier eigendom, behoudt sporen van deze turbulente geschiedenis, mengen architectuur, feodale macht en herinnering van religieuze conflicten.

Een van de opmerkelijke elementen zijn een molen genoemd al in 1355, een koetsbaan aangevallen door Chouans in 1794, en luxe interieurdecoraties (tapissen des Gobelins, zilverwerk). Het ensemble illustreert de evolutie van een Mayen seigneury, van denkbeeldige dertiende eeuwse kruistochten tot revolutionaire omwentelingen.

Externe links