Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Seilleraye, gelegen in Carquefu in de Loire-Atlantique, is een gebouw gebouwd in twee grote fasen: de wederopbouw in 1671 door de Parijse architect Delahaye voor Guillaume d'Harouys, penningmeester van de Staten van Bretagne, en de voltooiing ervan na 1730 onder de markies van Becdelièvre. Dit kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 1994 met zijn commons en park, belichaamt de erfenis van een seigneury gekoppeld aan invloedrijke families in Nantes, zoals de Harouys en Becdelièvres, die Bretonse politieke leven markeerde in de 17e en 18e eeuw.

Voor de revolutie behoorde het landgoed tot de familie Harouys, waarvan enkele burgemeesters van Nantes waren. Guillaume d'Harouys, sponsor van het huidige kasteel, stierf zonder een directe erfgenaam, en het landgoed doorgegeven aan zijn tante Louise, vrouw van Jean-Baptiste de Becdelièvre, prominente figuur in het parlement van Bretagne. Het kasteel werd in 1675 geciteerd door Madame de Sévigné, die in zijn correspondentie verwees naar de moeilijkheden van de bouw ervan. De interieurdecoraties, waaronder 18e-eeuwse panelen en 17e-eeuwse sierschilderingen die in de jaren negentig opnieuw werden ontdekt, getuigen van zijn artistieke evolutie.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel van hand door huwelijksbanden, door te geven aan de families van Courtarvel en vervolgens van Solages. Het park werd rond 1816 opnieuw ontworpen door Berthault, terwijl de kapel glas in lood, daterend uit 1833, zijn erfgoed voltooide. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel bezet door de Duitsers, vervolgens gekocht door André Jallais, voordat het werd beschouwd als een ziekenhuis. Tegenwoordig herbergt het privéwoningen na een revalidatie die zijn historische karakter behoudt.

De tuinen, geclassificeerd met hun fabrieken, en de bijgebouwen omgezet in huizen, illustreren de hedendaagse aanpassing van een erfgoed geworteld in de lokale geschiedenis. De wettelijke bescherming van 1994 onderstreept de architectonische en landschapswaarde, maar herinnert aan haar vroegere rol als macht en aristocratisch leven in Bretagne.

Externe links