Eerste vermelding van de Grande-Sévaudière 1449 (≈ 1449)
"Accommodatie, mest en magie" in de archieven.
1602
Records van de Young-Sevaudière
Records van de Young-Sevaudière 1602 (≈ 1602)
Begin van de archieven van de Chartrier du Bois-Jourdan.
1613
Naam "Oude Sevalier"
Naam "Oude Sevalier" 1613 (≈ 1613)
Geplaatst in de Chartrier van Bellebranche.
1860
Reconstructie van de Petite Sévaudière
Reconstructie van de Petite Sévaudière 1860 (≈ 1860)
Behoud van een oude toren in het paviljoen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hubert Jaillot - Cartograaf
Ik refereerde aan de twee kastelen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de la Sevaudière wijst twee aparte gebouwen aan in Bouère, Mayenne: de Grande-Sévaudière, 2.2 km ten zuidwesten van het dorp, en de Petite-Sévaudière (of Jeune-Sévaudière), vlakbij het centrum. Deze twee sites, hoewel ze een gemeenschappelijke naam hebben, hebben verschillende geschiedenissen en architecturen, die door de eeuwen heen verschillende perioden en functies weerspiegelen.
De Grande-Sévaudière werd in 1449 genoemd onder de naam "accommodatie, mestairy en sprookje," toen als Old Sévaudière in 1613. De voormalige beweeglijke seigneury van Bouère en het achterschip van Château-Gontier, het oorspronkelijke kasteel had drie conische torens doorboord door moordenaars, een sobere gevel met weinig openingen, en gracht naar het oosten en noorden. De huidige gebouwen, later herbouwd, behouden twee huizen op plein en een hoektoren. De archieven tonen haar gehechtheid aan instellingen zoals de abdij van Bellebranche.
La Petite-Sévaudière, geciteerd door Hubert Jaillot en herbouwd in 1860, behield een oude toren getransformeerd in een paviljoen. Dit kasteel behoorde tot de panden van Vezouzière, Haut-Tronchay en het commando van Thévalle. Zijn geschiedenis werd al in 1602 gedocumenteerd door middel van verslagen van de Jeune-Sevaudière, bewaard in de Chartrier du Bois-Jourdan. De twee kastelen illustreren de architectonische en seigneuriële evolutie van de regio, van de middeleeuwen tot de 19e eeuw.
Historische bronnen zijn voornamelijk afkomstig uit de Dictionnaire de la Mayenne (Angot & Gaugain, 1900-1910), de afdelingsarchieven (E- en B-serie) en de parochieregisters van Bouère. Deze documenten benadrukken het lokale belang van deze seigneuries, gekoppeld aan feodale en religieuze netwerken zoals de commandopost van Thévalle of de abdij van Bellebranche. In de geraadpleegde teksten is geen informatie over specifieke heren beschikbaar.
De kaart van Cassini en de plannen van Jaillot bevestigen de dualiteit van de sites: de Grande-Sévaudière als landgoed boerderij, en de Petite-Sévaudière als seigneuriale residentie nabij het dorp. Hun gedeeltelijke behoud biedt een getuigenis van de sociale en architectonische transformaties in Mayenne, tussen middeleeuwse verdedigingsfuncties en moderne aanpassingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen