Château de la Sionnière en Mayenne

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Sionnière, gebouwd in de 17e eeuw, staat 600 meter ten noordoosten van Argenton-Notre-Dame, op de huidige gemeente Bierné-les-Villages. De architectuur wordt gekenmerkt door een centrale driehoekige pediment, omlijst door twee paviljoens en vleugels in ruil. Een groot park loopt voor het huis, omgeven door gazons, weiden en bossen. De armen van de familie van Quatrebarbes sieren haar voorkant, getuigend van hun lange bezit van de plaats.

Oorspronkelijk was de Sionnière een fief afhankelijk van de seigneury van Brûlon. In 1460 verwierf Michel Possart het voor 1.500 goud, waaronder seigneuriële rechten op de parochie van Argenton. Het landgoed strekte zich door de eeuwen heen uit via huwelijksallianties en aankopen, zoals in 1775 toen de koning verschillende naburige seigneuries (de Potterie, de Hommeie, Châtelain) verzamelde ten gunste van Hyacinthe René de Quatrebarbes. Rond 1776 werd er een kapel gebouwd met de religieuze kantoren van verschillende omliggende gehuchtjes.

De revolutie markeerde een gewelddadig keerpunt voor het kasteel. Op 11 september 1794 plunderden de bataljons van Nièvre en Calvados, daar gestationeerd, de kelders en het meubilair. Ondanks een nationale verkoop georganiseerd om het landgoed te beschermen, de Quatrebarbes behouden de Sionnière, die bleef hun familiewoning. De archieven laten ook eerdere conflicten zien, zoals het geweld dat Julienne Lemetayer in 1559 tegen Pierre Possart, seigneur van de plaats, aan de kaak stelde.

De families werden opgevolgd door erfenis of huwelijk: de Possart (XVth-17e eeuw), de Boul (vanaf 1655), en de Quatrebarbes (vanaf 1675). Deze laatste, zoals Hyacinthe-René aanwezig is bij de bijeenkomst van de adel van Anjou in 1789 illustreert het aristocratische anker van het domein. Familiewapens, nog zichtbaar, herinner deze afkomst.

De Sionnière Chartrier en de afdelingsarchieven van de Mayenne bewaren documenten die de geschiedenis bevestigen, van de feodale bekentenissen van 1405 tot de revolutionaire tumoren. Deze bronnen, aangevuld met de werken van Alphonse-Victor Angot, bieden nauwkeurige verlichting op dit emblematische monument van het Angelische erfgoed.

Externe links