Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Sône is een oud 14e eeuws kasteel, gebouwd op een rotsachtige piton met uitzicht op Isère en het dorp La Sône, in Isère. Oorspronkelijk was de site gehuisvest een Gallische oppidum, vervangen in de Middeleeuwen door een sterk huis bewezen al in 1210 in brieven patent van keizer Othon IV. Dit eerste gebouw, verbonden met de abdij van Montmajour, werd in de 14e eeuw uitgebreid en versterkt door Ardanchon de la Reffrairie, vazal van de Dolfijn Humbert van Wenen. De strategische positie van de site, de controle over een Romeinse brug en een transportweg, maakte het een begeerde plaats.

In de 15e eeuw verbleef de dolfijn Louis (later Louis XI) daar tijdens jachtpartijen in het Claix bos. Het kasteel werd in 1603 door Lesdiguieres belegerd voordat het in 1603 werd overgenomen door Félicien de Boffin, advocaat-generaal in het parlement van Grenoble. Deze laatste ondernam belangrijke werkzaamheden: de wederopbouw van de West Tower, de herinrichting van het huis en de oprichting van een Frans park. De kapel, versierd met schilderijen uit de 17e eeuw, dateert uit deze zalige periode toen de familie Boffin het landgoed bijna twee eeuwen bewaarde.

In de 19e eeuw kwam het kasteel in handen van het Jubileum, de zijdeindustrie, voordat het meerdere eigenaren veranderde, waaronder Baron de Jarente (1875) en Doctor Collignon (1890). In de 20e eeuw restaureerden Charles en Viola Morel (1952/1975) de daken, tuinen en het interieur en verwelkomden persoonlijkheden zoals Françoise Sagan, geïnspireerd op de plaatsen voor zijn roman Château in Zweden. Sinds 2017 voert Clothilde Vermont grote restauratiewerkzaamheden uit, waaronder op het park dat in 2019 door een storm is beschadigd. Het kasteel, altijd privé, is niet toegankelijk voor het publiek.

De architectuur combineert een middeleeuwse toren met machicolis (14de eeuw), een lichaam van renaissance huizen, en 19de eeuwse voorzieningen. Het park van 4 hectare, geclassificeerd als historisch monument in 1995, herbergt zeldzame soorten (séquoias, ginkgo biloba) en een Lodewijk XIV bekken. De kapel, gevels en daken zijn sinds 1968 beschermd. Geen enkele overheidssubsidie heeft recente restauraties met particuliere middelen gefinancierd.

Externe links