Château de Ladhuie dans le Lot-et-Garonne

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Ladhuie ontstond in de werken van Édouard I van Engeland rond 1289 om de Lot bevaarbaar te maken tussen Quercy en Bordeaux. Elf dammen werden gebouwd voor 22 km in de bailliage van Penne, waaronder Ladhuie, toevertrouwd aan aannemers zoals de familie Lustrac. Deze wijzigingen, onderbroken in 1294 toen Philip de Bel de Agenais in beslag nam, werden in 1303 hervat. Het kasteel was aanvankelijk een versterkte toren, de toren van Orgueil, gebouwd om de dam te controleren en rechten van doorgang te verzamelen, in een context waarin de lokale heren fortificaties bouwden aan passende tolgelden.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog veranderde de toren, ook wel Ladhuie genoemd, meerdere keren van hand: genomen in 1424 door Lancelot de la Barthe (Engelse partij), werd overgenomen door Naudonnet de Lustrac voor de koning van Frankrijk. Aan het einde van de 15e eeuw werd de toren vervangen door een landhuis, waarschijnlijk voor Armand de Laduguie (vermeld tussen 1502-1506), echtgenoot van Jeanne de Lustrac. Dit herenhuis werd uitgebreid in de 16e-17e eeuw, met de toevoeging van een tweede huis voor de familie Lagoutte, en later wijzigingen in de 17e eeuw voor Jacques de La Goutte, seigneur van de Buscon.

Tijdens de Revolutie werd het kasteel in beslag genomen als geëmigreerd eigendom (Family Brous Cézerac) en verkocht in 1794 aan Jean Maydieu voor 160.000 pond. Zijn architectuur weerspiegelt deze historische lagen, die middeleeuwse overblijfselen en Renaissance transformaties mengen. Gerangschikt een historisch monument in 1950, het getuigt van de economische (vloed) en strategische (eeuwige oorlog) staken die de Lot Valley markeerde.

De geschreven bronnen, zoals de notariële aktes van 1695 of de werken van Gilles Séraphin, onderstrepen hun rol in de lokale dynamiek: beheersing van het rivierverkeer, allianties tussen nobele families (Lustrac, Laduguie, Lagoutte) en architectonische aanpassingen aan woonbehoeften. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten in 1950 wijdde zijn erfgoed waarde, gekoppeld aan de geschiedenis van uitwisselingen tussen Quercy, Agenais en Bordeaux.

Externe links