Château de Lasserre dans le Lot-et-Garonne

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Lasserre, gelegen in het departement Lot-et-Garonne, werd tussen 1595 en 1602 gebouwd door Jean-Paul d'Esparbès de Lussan, Sénéchal d'Agenais en gouverneur van Blaye. Dit residentiële kasteel, ontworpen door de Parijse architect Marin de la Vallée, markeert een breuk met eerdere defensieve constructies, die het einde weerspiegelt van de godsdienstoorlogen in Agenais (1595). De werken, gedocumenteerd door bewaarde contracten, mobiliseerden lokale en Parijse ambachtslieden, waaronder meestermetselaar Marin de la Vallée en zijn opvolger Paul Vaudoyer, architect van monumentale schoorstenen.

Vóór de bouw had Jean-Paul d'Esparbes de Lussan seigneuriale rechten verworven en landde rond het terrein, met name van de bisschop van Condom in 1582. Het kasteel, voltooid in 1602, bleef in de familie van Esparbes de Lussan tot de 18e eeuw, alvorens over te gaan naar de Narbonne-Pelet, vervolgens naar het Digeon de Monteton door huwelijk in 1754. Deze laatste hield het tot 1835, toen het werd doorgegeven aan Léopold de Gervain, die herstelt.

Het Château de Lasserre illustreert de post-Renaissance architectonische evolutie, waarbij Parijse invloeden (trappen, open haarden) en lokale knowhow worden gecombineerd. In 1926 werd er een historisch monument geregisseerd, dat ook getuigt van de huwelijks- en landstrategieën van de regionale elites, zoals blijkt uit de allianties tussen de Montagut, Esparbes de Lussan en Narbonne-Pelet. De archieven onthullen een rigoureuze organisatie van de site, met gedetailleerde contracten voor de fittingen, vloeren en sculpturen ondertekend tussen 1595 en 1598.

De inscriptie gegraveerd in 1596 door Marin de la Vallée in het zuidwestelijke paviljoen ("M. DE LAVALLEE / ME MASSON / A PARIS.MA / FAICTE 1596") getuigt van zijn centrale rol, hoewel zijn jonge leeftijd en zijn Parijse afkomst mysterieus blijven. De vervanging van de vallei door Paul Vaudoyer in 1598 viel samen met de voltooiing van de interieurelementen, zoals de drie monumentale schoorstenen, geïnspireerd door die van het kasteel van Cadillac. Deze bijzonderheden onderstrepen het belang van de ambachtelijke netwerken tussen Parijs en de provincie.

De site van Lasserre, oorspronkelijk gekoppeld aan de seigneury van Bruch (een eerbetoon aan Alphonse de Poitiers in 1259) werd een symbool van lokale macht onder de Esparbes van Lussan. De overdracht van het landgoed door erfenis of huwelijk (Catherine-Bernarde de Montagut in 1570, Suzanne de Narbonne-Pelet in 1754) weerspiegelt de sociale dynamiek van de Ancien Régime. Het kasteel, nu beschermd, behoudt dus zowel architectonisch als genealogisch geheugen.

Externe links