Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lévaré ontstond in de 11e eeuw, toen de feodale site behoorde tot de familie van ridderlijkheid Hamelinus Cognonime Livaricus, vervolgens tot Robert de Gorron, heer van Lévaré en Tannière. Op dat moment was het landgoed het domein van de Pontmain-kasteel en genoot ererechten in lokale kerken. De titel van Baron, dan markies (vanaf 1650) blijft persoonlijk aan opeenvolgende heren, zonder erfelijke overdracht. De bekentenissen van 1453, 1518 en 1573 documenteren de omvang van de eigenschappen die verbonden zijn aan de seigneurie, die een complexe feodale organisatie en verspreide eigendom onthullen.

In 1539 trouwde Jean des Vaux met Marie de Lévaré en begon met de bouw van het huidige kasteel, dat het begin markeerde van een lange rij eigenaren uit deze familie. Al meer dan drie eeuwen bezetten de Vaux de site en maakten grote architectonische veranderingen, zoals de wederopbouw van de kapel in 1733 onder de naam Saint-Jean en Saint-Michel. De beschrijvingen van de 18e eeuw roepen een imposante set, met gracht, ophaalbrug (later vervangen door een stenen brug), en een karakteristieke rechte lijn uitlijning, ondanks latere veranderingen.

In de 18e eeuw, de markies van Montecot, wiens moeder, Olive des Vaux, was getrouwd met een lid van de familie, overgedragen de archieven en meubels van het kasteel naar het Engelse Kanaal. Deze documenten, geclassificeerd door René Augustin Bellot de Gousse in 1783, vormen de Chartrier de Lévaré, nu gedeeltelijk bewaard in het archief départementales de la Mayenne. Dit charter biedt een waardevol inzicht in seigneurieel management en de transformaties van het landgoed voor de revolutie.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel van hand: verkocht aan mevrouw Le Ray na de bruiloft van Olive des Vaux, vervolgens doorgegeven aan zijn zoon, Maurice Le Ray d'Abrantès, die trouwde met Jeanne Junot, kleindochter van generaal Junot. In 1870 kreeg hij de titel van hertog van Abrantes door Napoleon III. Andoche De Straal van Abrantès, burgemeester van Lévaré in 1917, vervolgde deze lijn tot 1950, ondanks de beproevingen van de Tweede Wereldoorlog, waarin het kasteel een Duitse commandopost herbergde.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het kasteel het toneel van een drama: de heer Heliot, een verzets- en schoonzoon van de hertog, werd aangeklaagd, gearresteerd door de SS en gedeporteerd naar concentratiekampen. Na 1950, werd het landgoed verkocht aan een koopman van goederen, Mr. Lemonnier, voordat een brand in 1956 gedeeltelijk vernietigen van de rechtervleugel. De 16e-eeuwse gracht, 14 meter breed, werd gerestaureerd in 1960, en reddingswerken volgden onder verschillende eigenaren, waaronder mevrouw Geneviève Milan (vanaf 1980) en Françoise en Henri-Jean Anglade-Bosc (vanaf 2001), die grote renovaties uitvoerden om dit erfgoed te behouden.

Het Château de Lévaré, dat sinds 2006 op de historische monumenten staat, bevat opmerkelijke elementen: een fragment van middeleeuws glas in lood waarin Jezus voor Herodes staat afgebeeld, defensieve grachten en overblijfselen (toeren, oude ophaalbrug), evenals een kapel en een gesloten moestuin. De architectuur, hoewel opnieuw ontworpen, weerspiegelt de stilistische evoluties van Mayenne, tussen feodale erfgoed en aanpassingen van de 17e en 18e eeuw.

Externe links