Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Levesville, gelegen op het dominante Chartres plateau, vindt zijn oorsprong aan het einde van de 11e eeuw met de familie van de heren van Levéville, vazalen van de bisschoppen van Chartres. Deze ridders, genoemd in lokale cartulars zoals die van Saint-Père-en-Vallée, speelden een actieve rol in het verdedigen van de eerste Graven van Chartres voor meer dan twee eeuwen. Hun wapens, bewaard in zeehonden uit de Gaignières collectie, getuigen van hun regionale invloed.

Tussen 1479 en 1506 bouwde Michel Le Vacher dit de Levéville een nieuw kasteel met gracht, met een hoofdlichaam, een ophaalbrug en een kasteel. De omheining, geflankeerd door vier torens doorboord door vuurmonden, weerspiegelt de defensieve behoeften van het tijdperk (muskets, slangen). Een tweede behuizing, ook beschermd door sloten en torens, versterkt de versterking. Dit middeleeuwse kasteel wordt in de 17e eeuw gedeeltelijk ontmanteld.

In 1610 verwierf François III Briçonnet, koningsadviseur en meester in de Kamer van Rekeningen, het landgoed en ondernam een reconstructie in de Louis XIII stijl. De gevel in tweekleurige bakstenen, de dakramen en een campanile op het dak transformeren het uiterlijk van het kasteel. Twee van de vier middeleeuwse torens worden gesloopt en vervangen door torenpaviljoens, terwijl een kapel gewijd aan Marie-Magdeleine wordt gebouwd in de buurt, de parochiekerk is te ver weg. In 1656 werd het land Levéville opgericht als kastanje door koninklijke brieven patent.

Het kasteel onderging belangrijke verbeteringen tussen 1860 en 1880 onder de Barthélémy broers, dicht bij Alexander Dumas, die moderniseerde het interieur (marmer, parketvloeren) en vereenvoudigd het dak. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij bezet door de Duitsers en vervolgens de Amerikanen, voordat hij een delinquent centrum bouwde van 1946 tot 1956. In 1976 werden zijn gevels en daken ingeschreven in de historische monumenten.

Een opmerkelijke episode van zijn geschiedenis vond plaats in 1562 toen Lodewijk de Bourbon, Prins van Condé, daar gevangen werd gezet door de hertog van Guise na de Slag bij Dreux. Catherine de Médicis en leden van de Koninklijke Regering gaan daarheen om te onderhandelen over vrede met de leider van Hugenoten, wat zijn strategische rol illustreert tijdens de religieuze oorlogen.

Het park, dat sinds 1971 is verminderd door de oprichting van een onderverdeling, behoudt oude overblijfselen herontwikkeld tot topiaire tuinen en een stuk water. De ifs, charmes en gangpaden structureren vandaag een aangelegde ruimte herontworpen, terwijl de grachten en torens herinneren aan haar defensieve verleden.

Externe links