Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Ligones, gelegen in Lezoux in Puy-de-Dôme, werd gebouwd tijdens de regering van Lodewijk XIV, waarschijnlijk tussen het einde van de zeventiende en de eerste derde van de achttiende eeuw. Geïnspireerd door Marly Castle, werd het onderscheiden door zijn vierkante plan gecentreerd op een ronde salon met een koepel, omgeven door een 115 hectare park met bekkens, steegjes en een grot versierd met amethisten. Het gebouw, symbool van de macht van de familie Chazerat, werd volledig vernietigd in 1794 door revolutionaire orde, zijn materialen verkocht om openbare projecten te financieren.

Het land van Ligones, oorspronkelijk eigendom van Marguerite de Valois, werd in 1606 overgedragen aan de dolfijn Lodewijk XIII, vervolgens in 1661 vervangen door Lodewijk XIV door Jean Ribeyre. In 1683 verkocht hij het aan Claude de Chazerat, een militair ingenieur wiens familie het landgoed tot aan de revolutie bewaarde. Het kasteel, ontworpen door architect Antoine Matthieu Le Carpentier, combineerde klassieke elementen (ionische kolommen, balustrades) en innovaties als een verborgen plat dak. De gemeenten en het park, voltooid in 1785, weerspiegelden een smaak voor Engelse tuinen en weelderige landschap, zoals de glinsterende grot van het eiland.

Het kasteel herbergde een centrale woonkamer ingericht met stucwerk dat de vier seizoenen vertegenwoordigt, omgeven door appartementen voor maximaal 24 personen. De materialen, vooral Volvic lava, werden na uitgebreide grondwerken naar de locatie vervoerd. Het hof van eer, omlijst door keizerlijke gemeenten, leidde naar een terras en een veranda van zeven treden. Ondanks de verwoesting blijft een deel van het park, inclusief het eiland en de waterkamer, vandaag de dag als gemeentelijk eigendom.

Het einde van het kasteel van Ligones werd bezegeld door de Revolutie: het werd in 1794 als nationaal eigendom in beslag genomen na de emigratie van Charles-Antoine-Claude de Chazerat. De materialen werden verkocht om een gebouw te bouwen voor de lokale populaire samenleving. Vandaag, alleen archiefdocumenten (plannen, beschrijvingen, verslagen) en de 20 hectare van het eiland, verworven door de stad Lezoux, getuigen van deze " Versailles auvergnat," verdwenen na slechts een eeuw van bestaan.

Externe links