Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel van Lustrac dans le Lot-et-Garonne

Lot-et-Garonne

Kasteel van Lustrac


    Trentels

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1279
Verdrag van Amiens
1291-1294
Bouw van dammen
1296
Lustrac Dam en Mill
1372
Versterking van de defensie
XVe-XVIe siècle
Transformatie van het kasteel
1988
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Édouard Ier d'Angleterre - Koning van Engeland Sponsor van dammen op de Lot.
Foulques de Lustrac - Heer en ondernemer Fabrikant van dam en molen.
Antoine Ier de Lustrac - Lord of Lustrac Geeft zijn huidige vorm aan het kasteel.
Jonathan de Garrisson - Protestantse heer Koper van het kasteel in 1649.
Joseph Meynot - Voormalig burgemeester van Agen Koop het kasteel in 1891.
Marguerite de Lustrac - Laatste erfgenaam Verkoop de seigneury in 1597.

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lustrac werd aan het eind van de 13e eeuw in de gemeente Trentels, Lot-et-Garonne, opgericht onder leiding van Edward I van Engeland. Daarna beloofde hij de Lot bevaarbaar terug te geven door elf dammen te bouwen, waaronder Lustrac, toevertrouwd aan de familie met dezelfde naam. Het kasteel, aanvankelijk een versterkte toren, werd gebruikt om de dam, de aangrenzende molen te bewaken en tolgelden te innen, waardoor de economische welvaart van de heren van Lustrac werd gewaarborgd.

In 1296 bouwde Foulques de Lustrac de dam en molen, terwijl het castrum van Monfavès, dat al in 1259 werd genoemd, kon overeenkomen met deze site, hoewel zonder formeel bewijs. Het werk, onderbroken in 1294 toen Philip de Bel de Agenes in beslag nam, hervat na 1303. Een onderzoek van 1311, uitgevoerd door Guillaume Cazes, rechter van Agen, toonde aan dat de lokale heren, waaronder Foulques, fortificaties hadden opgezet om de rechten van doorgang en malen te controleren, bronnen van hun verrijking.

Het kasteel beleefde verschillende fasen van transformatie en conflict. In 1372 ontving Bernard de Lustrac 300 frank van de hertog van Anjou om zijn verdediging te versterken. In de 15e eeuw gaf Antoine I van Lustrac zijn huidige vorm door middeleeuwse en renaissance elementen te mengen. De seigneury veranderde in de 17e eeuw van handen en ging door naar de families van Masparrault, Lespinette-Le-Mairat en Garrisson. Jonathan de Garrisson, een rijke protestantse bourgeois van Montauban, verwierf het landgoed in 1649 en legde er een steen uit 1651.

Ten tijde van de Revolutie werden de torens van het kasteel ontmanteld, en de site viel in ruïnes tot haar overname in 1891 door Joseph Meynot, voormalig burgemeester van Agen. Op de binnenplaats werd zelfs een zagerij geïnstalleerd. Gerestaureerd vanaf 1963 werden het kasteel en de molen, geclassificeerd als historische monumenten in 1988, volledig gerehabiliteerd. De site, inclusief het slot en de oevers van de Lot, kreeg uitgebreide bescherming in 1982, waardoor een belangrijke getuigenis van de rivier en seigneuriële geschiedenis van de Agenas behouden.

De familie van Lustrac, geboren uit de adel van de Agen, speelde een centrale rol in de geschiedenis van het kasteel. Zijn leden, zoals Arnaud Bernard (XIIIde eeuw) of Antoine II (XVIde eeuw), verzamelden prestigieuze titels en allianties, met name met de Pompadours of de Caumonts. Hun daling begon in de zeventiende eeuw met de verkoop van de seigneurie, maar een tak bleef tot de revolutie. Het kasteel, vandaag prive, belichaamt bijna acht eeuwen geschiedenis gekoppeld aan de beheersing van de Lot en de Frans-Engelse rivaliteit in Guyenne.

Het kasteel van Lustrac combineert een originele middeleeuwse toren, gekenmerkt door drielobbige baaien, met toevoegingen aan de renaissance. Zijn binnenportaal, gedateerd 1651, en zijn verhoogde torens tijdens moderne restauraties, illustreren deze evolutie. De molen, nog steeds aanwezig, herinnert aan haar historische economische rol, terwijl de nabijgelegen sluis getuige is van middeleeuwse rivierontwikkelingen, gerangschikt als de oudste in zuidwest Frankrijk.

Externe links

Instellingen in de buurt