Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Luzech heeft zijn oorsprong in de politieke en religieuze omwentelingen van de dertiende eeuw. Na de kruistocht van de Albigeois (1209-1229) heeft de bisschop van Cahors, Guillaume de Cardaillac (1209-1234), zijn macht geconsolideerd door het bezit van de ketterse heren die verbonden zijn aan de graaf van Toulouse in beslag te nemen. In 1212 verbrandde Simon IV de Montfort de stad Luzech. Vijftien jaar later, in 1227, verwierf de bisschop de ruïnes van het kasteel en werd hij zijn eminente heer, alvorens er rond 1230 een stenen vesting te bouwen, symbool van zijn gezag. Het geeft de baron van Luzech ook toestemming om een tweede kasteel op te richten op de rots van de Trincade, waarvan nog maar vandaag de dag.

In 1257, Alphonse de Poitiers gaf al zijn rechten aan de lokale landen aan de bisschop van Cahors, waardoor de vazal van de baronnen van Luzech Bisschop Barthélémy de Roux (1250-1273) verleende de douane aan de inwoners in 1270, wat een periode van relatieve stabiliteit betekende. De volgende eeuwen zag de seigneury overgaan in de handen van nobele families, zoals de Luzech, de Chapt van Rastignac, en vervolgens de La Rochefoucauld-Liancourt. In 1504 ontving Bertrand de Luzech, baron van de plaats, van zijn broer Antoine, bisschop van Cahors, de seigneursrechten voorbehouden aan de Kerk.

Het kasteel blijft een strategische en familiekwestie tot de 17e eeuw. Johannes II van Luzech, die in 1587 zonder erfgenaam overleed tijdens de godsdienstoorlogen, liet zijn bezittingen na aan zijn weduwe Jacquette de Ricard, die hertrouwde met Johannes IV Chapt de Rastignac. Hij stierf in Luzech in 1621. In de 19e eeuw, na eeuwen van nobiliaire uitzendingen, verkocht de hertog van La Rochefoucauld-Liancourt, erfgenaam van Rastignac, het kasteel aan de gemeente in 1841. Het werd in 1905 geregisseerd door een historisch monument en is in 2022 geregistreerd en getuigt nu van middeleeuwse militaire architectuur en machtsstrijd tussen kerk en adel.

De kerker, het centrale element van het kasteel, onderscheidt zich door zijn bijna vierkante structuur (8,65 m x 8,20 m) en zijn 24 meter hoog. Gebouwd in blond kalksteen, wordt het doorboord door aartsères en versterkt door platte uitlopers. In het oosten heeft een muur van omheining, zo hoog als de kerker, een deur en een boogschutter, die de verdedigingstechnieken van die tijd illustreren. Het interieur, georganiseerd op vier verdiepingen met een wenteltrap, weerspiegelt een ontwerp dat zowel praktisch als symbolisch is, uniek voor de episcopale kastelen uit de middeleeuwen.

Externe links