Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Mauhic werd gebouwd door Auger de Lau, zoon van Jeanne d'Averon en Thibaut de Lau, zoals blijkt uit zijn testament van 1512. Dit document vormt het eerste geschreven spoor van het monument, dat vervolgens eigendom is van de familie Lau. De afstamming van Mauhic's Lau stierf in 1695 met het huwelijk van Claire Marguerite de Lau met Daniel de Montesquiou, luitenant-generaal van het Koningsleger en commandant van Saint Louis. Toen ze in 1715 overleed, liet ze het nalatenschap na aan haar zwager, Clement de Montesquiou, Abbé de Berdoues, die belangrijk werk deed om het gebouw te moderniseren volgens de 18e eeuwse normen.

Onder Clement de Montesquiou, kapelaan van het kasteel, werd het landgoed verfraaid en uitgebreid, en liep tot bijna 450 hectare, waaronder wijngaarden, weiden, bossen en boerderijen. Toen hij in 1732 overleed, was het eigendom van zijn neef Antoine de Médrano, majoor in het regiment Roure, wiens familie Mauhic tot aan de Revolutie behield. De laatste seigneur, Jean-Marie de Médrano, werd in 1794 geguillotineerd voor het verbergen van nobele bezittingen en liet een 7-jarige dochter, Anne, erfgename van een in beslag genomen erfgoed achter en gedeeltelijk vernietigd.

De Revolutie verspreidde het bezit van de Medrano: zilver werd gesmolten, meubels verdwenen, en alleen het huis werd teruggegeven in 1808 aan Étienne de Médrano, de broer van Jean-Marie. Anne de Médrano, een wees op 9-jarige leeftijd, werd opgevoed door de huurders van het landgoed voordat ze trouwde met Jean-François Sansot, een 18-jarige gewone man, in 1808. Hun vereniging gaf vijf kinderen, markeren het einde van Mauhic's seigneuriale tijdperk, veranderd sindsdien in een landgoed voor landbouw en wijn, met een gerenoveerde toren gewijd aan seizoensgebonden verhuur.

Externe links