Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Mayrac, gelegen in de Lot in Occitanie, wordt al in 930 genoemd in het testament van Adhémar des Échelles. In de 15e eeuw, na de Honderdjarige Oorlog, machtigde de burggraaf van Turenne Jean Luquet, Damoiseau d'Olliergues, om een versterkt kasteel te bouwen om Mayrac opnieuw te bevolken. Jean I Luquet, benoemd tot gouverneur van de Burggraaf, verwierf land en richtte het kasteel tussen 1440 en 1450, zoals blijkt uit het familiewapen dat nog zichtbaar is.

In 1493 bracht zijn zoon John II Luquet hulde aan de burggraaf van Turenne voor Mayrac en Réveillon, ter bevestiging van de overnames van zijn vader. Het kasteel, waarschijnlijk gebouwd in twee fasen (noordvleugel eerst, dan zuidvleugel), gaat vervolgens door huwelijksbanden naar de families Mache (1576) en Salignac-Fénelon (1671). In 1785 werd Pierre-Joseph de Lachèze-Murel, het toekomstige lid van de Lot, eigenaar na revolutionaire avonturen.

Het kasteel, ingeschreven in de Historische Monumenten in 1979, bestaat uit twee lichamen van huizen op plein verbonden door een ronde toren. De defensieve elementen (dresholds, sloten) en decoratieve elementen (gepantserde rijbanen, slederamen) weerspiegelen de evolutie tussen middeleeuwse vesting en seigneuriale woning. Sinds 1879 is het nog steeds eigendom van de familie Nouailhac.

De geschiedenis van Mayrac wordt gekenmerkt door frequente veranderingen in de seigneurie, gekoppeld aan de huwelijks- en politieke strategieën van de nobele families van Quercy. Het kasteel illustreert ook de naoorlogse wederopbouw van Cent Years, waarbij kolonisten als Jean Luquet een sleutelrol spelen in de herbevolking van de regio.

Externe links